ΣΚΟΠΟΣ ΣΕΛΙΔΑΣ
ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ ΑΥΤΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΧΑΝΙΩΝ ΚΡΗΤΗΣ.Η ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΧΕΙ ΣΑΝ ΒΑΣΗ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑ,ΙΣΤΟΡΙΚΑ,ΜΟΥΣΙΚΑ, ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΙΧΕΙΑ.ΝΑ ΘΥΜΗΘΟΥΝ ΟΙ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΟΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΟΙ ΝΕΟΤΕΡΟΙ.
Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2009
ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΝΤΑΝΟΛΕΩΝΤΟΣ
ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΛΗΣ ΓΙΩΡΓΗΣ
2. ΦΩΤΟ ΤΟΥ ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΛΗ ΑΝΤΡΕΑ ( ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΗ) ΓΕΝΝΗΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΑΡΜΕΝΟΧΩΡΙΟ ΚΙΣΣΑΜΟΥ.(1878-1965)
ΚΑΜΑΡΙ ΤΟΧΕΙ Η ΚΙΣΣΑΜΟΣ
ΚΑΥΧΗΜΑ ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΛΙ
ΑΠΟΥ ΒΓΑΛΕ ΕΝΑ ΓΙΓΑΝΤΑ
ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΗ ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΛΗ"
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ
...Γεννήθηκα το 1914 στην Κίσσαμο και μεγάλωσα στην ίδια επαρχία, όπου ήταν και είναι ζωντανή η κρητική λαϊκή μουσική. Η μουσική με συγκινούσε από μικρό παιδί, όπως τους περισσότερους νέους της εποχής μου, ιδιαίτερα όμως η κρητική μουσική ριζώθηκε μέσα μου κι αυτό ίσως γιατί ο πατέρας μου ήταν ένας από τους σημαντικότερους οργανοπαίκτες (λαγουτιέρης) της εποχής του.
Εκτός όμως από τον πατέρα μου πάρα πολλά άτομα της οικογένειας Κουτσουρέλη έπαιζαν διάφορα όργανα, λαούτα, λύρες, βιολιά και μαντολίνα. Μάλιστα κι εγώ στα πρώτα μου βήματα άρχισα με το μαντολίνο και θυμάμαι που οι δάσκαλοί μου στο Δημοτικό Σχολείο χόρευαν στις εκδρομές που τους έπαιζα, για να μην αναφερθώ στην παιδική μου ηλικία (4-5 ετών), που πάρα πολλές φορές χρησιμοποιούσα την σκούπα της μάνας μου δήθεν για μαντολίνο, η οποία με μάλωνε και μου 'παιζε και καμιά στο χέρι γιατί χαλούσα τις σκούπες.
Εν συνεχεία ασχολήθηκα σοβαρά με το λαούτο του πατέρα μου και με τη δική του βοήθεια σε ηλικία 10 χρονών ήμουνα ήδη ένας σωστός λαουτιέρης. Σε λίγο διάστημα, και συγκεκριμένα στα 12 χρόνια μου, ήμουν ένας τέλειος επαγγελματίας και περιζήτητος συνεργάτης από τους κορυφαίους βιολιτζήδες και λυράρηδες της εποχής εκείνης, όπως π.χ. ο Νικ. Χάρχαλης, ο Γ. Μαριάνος, ο Νικ. Κουφιανός κ.λπ.
Σε ηλικία 16 ετών ηχογράφησα τους πρώτους μου δίσκους στην «Κολούμπια» με τον Γ. Μαργιάνο βιολί και Αλέκο Καραβίτη λύρα, αργότερα δε και πάντοτε πριν από τον πόλεμο, έγραψα κι άλλους δίσκους με το Γεώργιο Μαργιάνο, ως και ατομικά δικά μου με σόλο λαούτο.
...Το έτος 1939 μαζί με τον Καραβίτη παίξαμε για πρώτη φορά και σαν αντιπρόσωποι όλης της Κρήτης κρητική μουσική από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό Αθηνών.
...Μετά τον πόλεμο συνέχισα την επαγγελματική μου δράση με συνθέσεις δικές μου και με την επανάληψη στα πατροπαράδοτα κισαμίτικα συρτά, τα οποία εξακολουθώ να λατρεύω και να τα μεταδίδω σ' όποιον συνάδελφο με πλησιάζει.
Στους μεταπολεμικούς μου δίσκους έχω συνεργασθεί με το Ν. Σαριδάκη (Μαύρο) βιολί και κυρίως με τον αδελφό μου Στέλιο με σόλο λαούτα και τραγούδι. Τα κομμάτια αυτά ήταν συνθέσεις δικές μου και σε συνεργασία και του αδελφού μου Στέλιου. Τραγουδιστές χρησιμοποίησα τον Χρήστο Κορωνιωτάκη και Θεοχάρη Τζινευράκη, οι οποίοι σήμερα δεν είναι στη ζωή. Μάλιστα πρέπει να σημειώσω με καμάρι ότι ο πρώτος μεταπολεμικός μου δίσκος ήταν το «Χίτλερ να μην το καυχηθείς...», που έκαμε τότε μεγάλο ντόρο.
Κατά το έτος 1949 προς 1950 ηχογράφησα μία ατομική μου σύνθεση με τίτλο «Αρμενοχωριανός Συρτός», η οποία είχε μεγάλη επιτυχία, εκίνησε την προσοχή και το ενδιαφέρον και των μεγάλων μουσικών και αργότερα χρησιμοποιήθηκε ως βάσις από τον κ. Μίκη Θεοδωράκη για τη μουσική επένδυση της ταινίας «ΖΟΡΜΠΑΣ» και παρουσιάστηκε ως δική του δήθεν σύνθεσις.
σας την παρουσιάζουνε τ' αδέλφια Κουτσουρέλη.
Κατά την ίδια περίοδο, είχα ατομική υπεύθυνη εκπομπή στο Ραδιοφωνικό Σταθμό Χανίων με τον τίτλο «Κρητικοί Μουσικοί Περίπατοι».
Κατά το έτος 1958 εγκαταλείψαμε τις εκπομπές αυτές λόγω θανάτου του αδελφού μας Μανώλη.
Κατά την ίδια περίοδο και πριν από το θάνατο του αδελφού μας τούτου, είχα ηχογραφήσει δύο δίσκους στην Κολούμπια. Συνεργάστηκα με τον Κώστα Μουντάκη και Γιώργη Τζιμάκη, που ήταν συνεργάτες της εκπομπής μας. Μάλιστα πρέπες να σημειώσω εδώ ότι σ' ένα από τα κομμάτια μιας επιτυχίας μου με τίτλο «Νέος Καστελλιανός Συρτός» ο Κώστας Μουντάκης σημείωσε τρομακτική επιτυχία τόσο στη λύρα όσο και στο τραγούδι. Ετράβηξε πολύ την προσοχή του κοινού, ώστε δεν είναι υπερβολή να λεχθεί ότι, ενθαρρυνθείς με αυτή την επιτυχία (διότι ήταν και ο πρώτος δίσκος με τον οποίο άρχισε την καριέρα του) προχώρησε εμπρός με θάρρος και αυτοπεποίθηση, μετέπειτα δε με την ικανότητά του και τη σκληρή δουλειά του, κατόρθωσε να διακριθεί και να μεσουρανήσει.
Λόγω του πένθους εγκατέλειψα επί αρκετά χρόνια το επάγγελμα και ξαναγύρισα ύστερα από απαίτηση και μεγάλη πίεση των φίλων μου και του ευρύτερου κοινού μετά από δεκαετία περίπου. Μετά την επάνοδό μου στην ενεργό δράση ηχογράφησα με αρκετή επιτυχία την σύνθεση, που την δεύτερη φορά δώσαμε τίτλο "Κρητικό Συρτάκι", το "Αγρίμι-Αρωμα" (συρτά) με σόλο λαούτα και τραγούδι δικό μας.
Κατά το έτος 1974 αρχίσαμε μία συνεργασία με τον αείμνηστο Νίκο Ξυλούρη, για ένα μεγάλο δίσκο με 12 τραγούδια. Επειδή όμως μια τέτοια δουλειά απαιτούσε χρόνο πολύ, αναγκάστηκα να διακόψω και με σκοπό να συνεχίσω αργότερα. Έτσι από τα κομμάτια της τότε συνεργασίας μας εκυκλοφορήσαμε ένα μικρό μόνο δίσκο με δύο τραγούδια, το «Νενέ μου» που παίζω σόλο λαούτο και τραγουδεί ο Ξυλούρης και το «Μπαρμπούνι» όπου συμμετέχει με τη λύρα. Δυστυχώς λόγω της ασθενείας και του θανάτου του δεν κατέστη δυνατόν να ολοκληρώσωμε την εργασία που αρχίσαμε.
Σ' ένα δικό του δίσκο (του Ν. Ξυλούρη) με τίτλο «Τα που θυμούμαι τραγουδώ», που τον είχαμε αρχίσει πριν 2-3 χρόνια, με παρακάλεσε κι εγώ του επέτρεψα κι έβαλε το «Νενέ μου» και μία από τις τελευταίες τότε επιτυχίες μου, «Κρουσταλλοβραχιονάτη μου», με μουσική και στίχους αποκλειστικά δικούς μου.
Προτού τελειώσω το βιογραφικό μου σημείωμα, πρέπει να υπογραμμίσω ότι με τον Νικόλαο Χάρχαλη έχω κάμει πρόχειρες ηχογραφήσεις σε πομπίνα όταν ήταν 87-88 ετών, τις οποίες πολλοί έχουν ηχογραφήσει και αντιγράψει σε κασσέτες –όχι εμπορεύσιμες– που παρά την ηλικία του είχαν αρκετή επιτυχία (μετά από λίγο καιρό πέθανε).
Επίσης πρέπει να σημειώσω ότι όμοιες ηχογραφήσεις έκαμα (σόλο λαούτο) με το Νικόλαο Τσέγκα, ο οποίος ήταν πάρα πολύ σωστός τραγουδιστής, πλην όμως δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε επίσημη εργασία, διότι τη φωνή του δεν την τραβούσε το μικρόφωνο, ίσως γιατί έκανε αρκετή χρήση οινοπνεύματος και τσιγάρου.
Τέλος, σημειώνω ότι κατά καιρούς είχα πολλές προσκλήσεις από το εξωτερικό, πλην για διάφορους οικογενειακούς λόγους δεν πήγα ποτέ..."
Ο Γιώργης Κουτσουρέλης πέθανε στις 18 Ιουνίου 1994.
ΘΕΙΚΟ ΠΑΙΞΙΜΟ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΗ ΣΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΤΟΥ ΣΤΟ ΚΑΣΤΕΛΛΙ
ΔΕΙΤΕ ΒΙΝΤΕΑΚΙΑ ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΔΩ
Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2009
ΜΟΥΣΙΚΟ ΚΑΙ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΜΕΛΠΩΣ ΜΕΡΛΙΕ
ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΝΑ ΔΕΙΓΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΟΣ ΚΙΣΣΑΜΟΥ ΤΟ 1954 ΜΕ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΣΙ ΤΑΒΛΑΣ(ΡΙΖΙΤΙΚΑ)
ΤΟ ΒΙΟΛΙ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ

ΕΝΑ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΡΓΟ ΦΟΒΕΡΑ ΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΟ ΜΕ ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ
ΒΙΟΛΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ.ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ
ΤΙΜΗ ΣΤΟΥΣ ΠΕΣΟΝΤΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΩΤΕΣ ΚΡΗΤΕΣ ΤΟΥ ΜΕΤΣΟΒΟΥ

ΟΜΑΔΑ ΚΙΣΣΑΜΙΤΩΝ (ΛΟΥΣΑΚΙΑΝΗ ΠΑΡΕΑ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΟΚΡΗΤΕΣ) ΣΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΜΕΤΣΟΒΟΥ ΤΗΣ
ΟΜΑΔΑΣ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ ΤΟΥ ΟΠΛΑΡΧΗΓΟΥ ΜΠΑΛΑΝΤΙΝΟΥ
ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΡΙΖΙΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΤΗΝ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑΣ ΣΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΠΕΣΟΝΤΩΝ
ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΔΙΑΓΡΑΜΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ
ΜΑΡΙΑΝΟΣ (ΜΑΡΙΑΝΑΚΗΣ) ΓΙΩΡΓΗΣ
3.Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΕΠΙΣΗΣ ΒΙΟΛΑΤΟΡΑΣ ΑΝΤΡΕΑΣ ΜΑΡΙΑΝΟΣ
Ο μεγάλος αυτός δεξιοτέχνης του βιολιού γεννήθηκε στον Δραπανιά Κισσάμου του νομού Χανίων το 1891. Ήταν γιoς του παλιού πρωτομάστορα βιολιστή Ανδρέα Μαριανάκη. Η αγάπη του για την μουσική δεν τον άφησε να μάθει γράμματα. Το βιολί ήταν μέσα στην ψυχή του.
Από μικρός ήταν προικισμένος με το ταλέντο του μουσικού και σε ηλικία 16 ετών ήταν πλέον ένας περιζήτητος καλλιτέχνης. Με αυτή την ασχολία του έζησε την οικογένεια του. Τον συνόδεψαν στα αναρίθμητα γλέντια του οι λαγουτιέρηδες της περιοχής του, Γιάννης Κουρής, Σταύρος Μαυροδημήτρης, Παντελής Φαραντάκης και ο μεγάλος Γιώργης Κουτσουρέλης, όπου μαζί έγραψαν και δίσκους. Στο σπίτι του στο Δραπανιά έφταναν άτομα από όλο τον νομό Χανίων αλλά και από το Ρέθυμνο.
Καλλιτέχνες μεγάλοι και φτασμένοι όπως ο Χαρίλαος Πιπεράκης, ο Αλέκος Καραβίτης από τον Γιώργη Μαριάνο διδάχθηκαν τα συρτά. Ο Γιώργης Μαριάνος πραγματικά εκείνη την εποχή, μαζί με τον μεγάλο Νικολή Χάρχαλη είχαν να δούν το σπίτι τους πολλές μέρες λόγω των πολυήμερων γλεντιών. Ήταν πραγματικά ένας μύθος εκείνη την εποχή. Κίσσαμος, Σέλινο, Κυδωνία, Αποκόρωνας, Σφακιά, μες στην πόλη των Χανίων, αλλά και στην Αθήνα, ο Γιώργης Μαριάνος διασκέδασε χιλιάδες κόσμο. Στην εμφάνιση ήταν πολύ επιβλητικός, πάντα με βράκα, στιβάνια κόκκινα ή μαύρα, μεϊτανογέλεκο, σαρίκι και καπότο, ήταν ένας αυθεντικός τύπος κρητικού, που ποτέ μα ποτέ δεν αποχωρίστηκε αυτή την φορεσιά.
Μεγάλη επίσης και η προσφορά του στην μάχη της Κρήτης, αφού πολέμησε και σκότωσε Γερμανούς στα Φελελιανά Κισσάμου. Το 1961 υπέστη βαρύ καρδιακό επεισόδιο καθώς βρισκόταν στην Αθήνα με αποτέλεσμα να μην ξαναπαίξει το αγαπημένο του βιολί. Η καρδιά του έπαψε να χτυπά το 1972. Φεύγοντας άφησε πίσω του την λεβέντικη παρουσία του στα μουσικά δρώμενα, την γνησιότητα του παιξίματος του και σφράγισε έντονα μια εποχή που ίσως σήμερα να φαντάζει πολύ μακρινή...
Πηγές: Αθανάσιου Π. Δεικτάκη, "Χανιώτες Λαϊκοί Μουσικοί που δεν υπάρχουν πια",
"Κρητική Μούσα"
ΣΑΡΙΔΑΚΗΣ (ΜΑΥΡΟΣ)
1.ΜΑΥΡΟΣ-ΚΑΤΑΚΗΣ
Ο Μαύρος, γεννήθηκε το 1910 στο χωριό Σκουτελωνα Κισσαμου του Νομού Χανίων. Το ψευδώνυμο Μαύρος του έμεινε από τα παιδικά του χρόνια επειδή ήταν πολύ μελαχρινός. Αρχισε να ασχολείται με το βιολί από τα δέκα του χρόνια και σε ηλικία δεκαπέντε χρόνων πρωτόπαιξε σε γλέντι στο χωριό του! Στη μακρόχρονη καλλιτεχνική του σταδιοδρομία συνεργάσθηκε με πολλούς και σημαντικούς λαϊκούς οργανοπαίχτες της περιοχής του, μεταξύ αυτών και οι: ΓΙΩΡΓΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΛΗΣ, ΣΤΕΛΙΟΣ ΛΑΙΝΑΚΗΣ και ο αδικοχαμένος από τροχαίο δυστύχημα ΑΝΤΩΝΗΣ ΓΕΡΕΟΥΔΑΚΗΣ η ΜΑΡΟΥΒΑΣ!
Ο Μαύρος που ήταν αγράμματος, αν και αυτοδίδακτος στο βιολί, διακρίθηκε και μεγαλούργησε σαν δημιουργός και σολίστας στο όργανο αυτό! Η δεξιοτεχνία του, το προσωπικό του ύφος και το γεμάτο ευαισθησίες παίξιμο του, σπανίζουν σήμερα! Η πιο γόνιμη και δημιουργική περίοδος της καριέρας του, κυρίως στη δυτική Κρήτη, ήταν η περίοδος 1935-1965.
Ο Μαύρος που έχει μια ιδιαίτερη λατρεία για τον τόπο του, δεν αποχωρίστηκε ποτέ το αγαπημένο του χωριό, Σκουτελωνα Κισσαμου. Την πρώτη του δισκογραφική εμφάνιση την κάνει το 1938 μαζί με τον ΠΩΡΓΗ ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΛΗ ηχογραφώντας έναν δίσκο 78 στροφών που περιείχε το περίφημο «ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΑΝΟ ΣΥΡΤΟ», τραγουδισμένο από την σπουδαία φωνή του Κισσαμιτη τραγουδιστή ΘΕΟΧΑΡΗ ΤΖΙΝΕΥΡΑΚΗ, που έγινε μεγάλη επιτυχία την εποχή εκείνη και σήμερα θεωρείται κλασσικό τραγούδι. Στην συνέχεια και συγκεκριμένα μετά τον πόλεμο και μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 60', συμμετέχει σε αρκετές ηχογραφήσεις δίσκων, με τους προαναφερθέντες συνεργάτες του.
«ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΑΝΟΣ ΣΥΡΤΟΣ»
Τα μάτια σου μ' αρέσουνε αν ειν και δακρυσμένα
Και την καρδιά σου να πόνει μα να πονει για σένα
Τι να το κάνω το νερό που πέφτει στάλες στάλες
Λίγες ελπίδες μου 'δωσες μα περιμένω κι άλλες.
«ΧΑΝΙΩΤΙΚΟΣ ΣΥΡΤΟΣ»
Λεβέντισσα σαι μάτια μου κι έχεις περίσσια κάλλη,
Σαν τω Χανιω την αγορά που δεν υπάρχει άλλη.
Με τον αέρα πέφτουνε τα φύλλα του πλατάνου
Χαρωτα εγώ τα μάτια σου παιχνίδια που μου κάνουν.
Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2009
ΜΑΧΗ ΚΡΗΤΗΣ 1941-1944
2.Καταναγκαστικά έργα στον Κορφαλώνα
ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΥΠΗΡΞΕ Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΙΤΑΛΙΚΩΝ ΑΕΡΟΠΛΑΝΩΝ ΣΕ ΑΓΓΛΙΚΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΦΟΡΟ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΝ ΣΤΟ ΚΟΛΠΟ ΤΗΣ ΚΙΣΣΑΜΟΥ
Ο ΆΓΓΛΟΣ ΠΛΟΙΑΡΧΟΣ ΚΑΤΟΡΘΩΣΕ Μ ΕΝΑ ΕΠΙΔΕΞΙΟ ΧΕΙΡΙΣΜΟ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΕΙ ΤΙΣ ΒΟΜΒΕΣ ΠΟΥ ΕΠΕΦΤΑΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΠΛΕΥΡΙΣΕΙ ΣΤΟ ΑΚΡΩΤΗΡΙ ΤΗΣ ΓΡΑΜΠΟΥΣΑΣ.
ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΑΕΡΟΠΛΑΝΩΝ ΣΤΟΥΚΑΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΛΠΟ.
ΣΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΑΕΡΟΜΑΧΙΑΣ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΚΑΤΕΡΡΙΨΑΝ ΕΝΑ ΑΓΓΛΙΚΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΚΑΙ ΚΑΤΕΠΕΣΕ ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ.
Ο ΠΙΛΟΤΟΣ ΟΜΩΣ ΣΩΘΗΚΕ ΜΕ ΣΩΣΙΒΙΟ.
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΙΑ ΠΕΙΣΜΑΤΩΔΗΣ ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΕΝΟΣ ΑΓΓΛΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΚΑΙ ΕΝΟΣ ΙΤΑΛΙΚΟΥ ΚΑΤΑΔΡΟΜΙΚΟΥ ΣΤΑ ΑΝΟΙΧΤΑ ΤΟΥ ΚΟΛΠΟΥ.
ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΤΟΝ ΑΝΙΣΟ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΕΙΔΑΝ ΤΟ ΙΤΑΛΙΚΟ ΚΑΤΑΔΡΟΜΙΚΟ
( ΚΟΛΕΟΝΙ ) ΝΑ ΒΥΘΙΖΕΤΑΙ.
ΤΟΥΣ ΙΤΑΛΟΥΣ ΝΑΥΑΓΟΥΣ ΠΕΡΙΕΘΑΛΨΑΝ ΟΙ ΚΑΣΤΕΛΙΑΝΟΙ ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.
ΣΤΙΣ 20 ΜΑΙΟΥ 1941 -- 6.30η ΠΡΩΙΝΗ ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΛΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕ ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΩΝ ΑΕΡΟΠΛΑΝΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΠΟΥ ΣΚΙΑΣΑΝ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΛΕΣΑΝ ΤΡΟΜΟ.
ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΚΑΜΠΟΣ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΜΑΡΑ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΠΕΦΤΟΥΝ ΠΟΛΥΑΡΙΘΜΟΙ ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΙΣΤΕΣ.
ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΕΥΡΥΤΕΡΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ 200 ΟΠΛΙΣΜΕΝΟΙ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ 1ο ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΕΖΙΚΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΕΣ ΝΑ ΠΕΡΙΚΥΚΛΩΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΞΟΥΔΕΤΕΡΩΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ.
ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΣΚΟΤΩΘΗΚΑΝ ΕΝΩ ΠΙΑΣΤΗΚΑΝ 13 ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ. ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ Η ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ ΠΟΥ ΞΕΧΩΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΕΦΤΑΣΕ ΚΑΙ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΘΗΚΕ ΣΤΟ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙ.
ΟΧΥΡΩΘΗΚΕ ΔΕ ΣΤΑ ΥΨΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΥ ΡΟΔΩΠΟΥ ΝΟΤΙΟΔΥΤΙΚΑ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΓΩΝΙΑΣ.ΟΙ 300 ΕΥΕΛΠΙΔΕΣ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΗΡΩΙΚΑ ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΕΣΠΑΣΑΝ ΤΟΝ ΚΛΟΙΟ ΟΔΕΥΣΑΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΔΙΑΒΑΣΗ ΓΙΑ ΚΑΣΤΕΛΛΙ.
ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΡΕΙΣ ΗΜΕΡΕΣ 23 ΜΑΙΟΥ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΒΟΜΒΑΡΔΙΖΟΥΝ ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΛΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΠΛΑΚΑΛΩΝΑ ΜΕ ΕΜΠΡΗΣΤΙΚΕΣ ΒΟΜΒΕΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΕΡΟΣ.1200 ΒΟΜΒΕΣ ΕΠΕΣΑΝ ΑΔΙΑΚΡΙΤΑ..
ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΛΙ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗΚΕ,
ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΚΑΤΕΦΥΓΑΝ ΣΤΑ ΓΥΡΩ ΧΩΡΙΑ.ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΜΠΗΚΑΝ ΣΤΟ ΕΡΗΜΟ ΚΑΣΤΕΛΛΙ ΛΕΗΛΑΤΗΣΑΝ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΟΥ ΕΚΤΕΛΕΣΑΝ ΟΣΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΒΡΗΚΑΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΕΤΕΦΕΡΑΝ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΚΟΡΦΑΛΩΝΑΣ.
Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΚΙΣΣΑΜΙΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΝΟΧΙΑ ΚΑΙ ΔΡΑΠΑΝΙΑΣ ΑΡΧΙΣΕ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΝΑ ΑΔΥΝΑΤΙΖΕΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΙΣΧΥΡΕΣ ΦΑΛΑΓΓΕΣ ΤΩΝ ΝΑΖΙ ΠΟΥ ΚΑΤΕΦΘΑΝΑΝ ΣΥΝΕΧΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΛΕΜΕ ΜΕΤΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟΥ ΤΟΥ.
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΚΑΤΟΧΗ 4 ΕΤΩΝ .
ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΤΟ 1945 ΜΕΤΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΑΝΑΧΩΡΗΣΑΝ ΤΑΠΕΙΝΩΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΛΙ ΑΦΟΥ ΠΡΩΤΑ ΑΝΑΤΙΝΑΞΑΝ ΤΑ ΟΧΥΡΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΒΛΗΤΑ ΤΟΥ ΛΙΜΑΝΙΟΥ.
ΝΤΟΠΙΟΛΑΛΙΑ.ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ ΤΟΥ ΛΕΞΙΚΟΥ
ΑΝΑΓΥΡΙΖΩ = ΓΥΡΩ ΓΥΡΩ ΓΥΡΝΩ
ΑΝΑΚΟΥΡΚΟΥΔΑ =ΑΝΑΠΟΔΑ
ΑΝΤΕΤΙ =ΠΕΙΣΜΑ,ΕΓΩΙΣΜΟΣ
ΒΕΡΕΜΙ=ΦΥΜΑΤΙΩΣΗ
ΔΙΚΟΛΟΓΙΑ=ΣΟΙ
ΕΡΓΩ ΗΡΓΑΣΑ= ΚΡΥΩΜΑ
ΚΑΙΡΕΤΙ=ΥΠΟΜΟΝΗ
ΚΑΗΜΑΤΟΥ=ΚΑΤΑΜΕΣΗΜΕΡΗ ΚΑΨΑ
ΚΑΛΙΜΕΝΤΑ=ΚΑΤΑΝΤΙΑ
ΚΑΠΟΤΟ=ΠΑΝΩΦΟΡΙ
ΚΡΕΤΑ=ΚΡΕΑΤΑ
ΛΟΛΟΣ =ΤΡΕΛΟΣ, ΧΑΖΟΣ
ΜΑΗΝΑΡΩ=ΙΣΟΣΤΑΘΜΙΖΩ
ΜΠΟΥΧΙΑΖΩ=ΠΑΣΤΙΓΚΩΝΩ
ΜΠΟΥΚΑ=ΣΤΡΟΜΑ
ΝΑΚΛΙ=ΑΝΕΚΔΟΤΟ
ΝΤΑ=ΜΑ
ΞΕΜΠΟΥΧΙΑΖΩ=ΞΕΝΤΕΡΙΑΖΩ
ΞΑΘΕΡΙ=ΑΡΙΣΤΕΙΑ .ΤΟ ΚΑΛΛΥΤΕΡΟ
ΠΑΤΙΚΩΝΩ=ΣΤΟΙΒΑΖΩ
ΣΒΕΝΤΟΥΡΩ=ΣΤΡΙΦΟΡΥΡΙΖΩ
ΣΚΟΥΛΑΣ=ΚΑΤΣΑΡΟΜΑΛΛΗΣ
ΣΤΡΑΦΟΥ=ΚΟΙΤΑΞΕ ,ΓΥΡΙΣΕ
ΦΙΑΚΩΝΩ =ΣΤΟΥΜΠΩΧΝΩ
ΧΟΥΡΔΟΣ,ΧΟΥΡΝΤΑΣ= ΧΟΝΤΡΟΚΕΦΑΛΟΣ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΟΝ ΦΙΛΟ REBET CAFE
ΑΡΓΑΣΤΗΡΙ ΜΕ ΑΡΓΑΛΕΙΟ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑ
Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2009
ΚΑΡΜΠΑΔΑΚΗΣ ΠΕΤΡΟΣ





ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΚΟΥΚΟΥΝΑΡΑ 7 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΛΙ ΚΙΣΣΑΜΟΥ.ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΟΣ ΞΕΝΥΧΤΟΥΣΕ ΣΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΓΛΕΝΤΙΑ ΤΩΝ ΧΩΡΙΩΝ ΤΡΑΓΟΥΔΩΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΒΙΟΛΑΤΟΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΛΑΓΟΥΤΙΕΡΗΔΕΣ.ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΛΑΓΟΥΤΙΕΡΗΔΩΝ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ΘΑΥΜΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΓΡΗΓΟΡΑΔΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΤΟΥΣ.Ο ΓΙΩΡΓΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΛΗΣ Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΑΛΑΝΗΣ Ο ΣΤΕΦΑΝΗΣ ΚΑΡΕΦΥΛΑΚΗΣ ΤΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΤΟΥ.
ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ ΟΤΑΝ ΕΠΑΙΞΕ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙΦΗΜΟ ΒΙΟΛΑΤΟΡΑ ΧΑΡΧΑΛΗ.ΟΤΑΝ ΕΓΙΝΕ 16 ΕΤΩΝ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΔΕΡΦΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΙ ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΜΑΡΑΓΚΟΥ.
ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ ΠΑΙΖΕΙ ΣΤΙΣ ΚΡΗΤΙΚΕΣ ΤΑΒΕΡΝΕΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ.
ΤΟ 1966 ΓΝΩΡΙΖΕΤΑΙ ΜΕΣΩ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΟΙΝΗΣ ΦΙΛΙΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΜΟΥΝΤΑΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΠΕΡΙΟΔΟ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΜΑΖΙ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΣΤΟ ΚΡΗΤΙΚΟ ΜΑΓΑΖΙ ΤΟΥ ΜΠΑΣΙΑ.ΑΥΤΗ Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΗΤΑΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΕΑΡΟ ΛΑΓΟΥΤΙΕΡΗ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΙΕΡΑ ΤΟΥ,
ΕΚΤΟΤΕ ΣΥΝΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΥΡΑΡΙΔΕΣ ΚΑΙ ΒΙΟΛΑΤΟΡΕΣ ΠΟΥ ΜΕΣΟΥΡΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΩ ΤΟ 1966 ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΤΟΥ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΗ ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΛΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΣΑΡΙΔΑΚΗ Η ΜΑΥΡΟ.
ΕΧΕΙ ΠΡΟΣΚΛΗΘΕΙ ΣΕ ΠΟΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΑΠΟ ΚΡΗΤΙΚΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΛΑΓΟΥΤΟ.
ΜΕΝΕΙ ΜΟΝΙΜΑ ΠΙΑ ΣΤΗΝ ΚΙΣΣΑΜΟ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΛΑΓΟΥΤΟ ΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ.
ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΧΩΡΙΑΝΑΚΙ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΘΕΡΑΚΙ ΜΟΥ.
ΔΕΙΤΕ ΒΙΝΤΕΑΚΙ ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ
Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2009
ΦΕΛΕΣΑΚΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
Πρωτομάστορας και αυθεντικός καλλιτέχνης υψηλού επιπέδου ο αείμνηστος Γιάννης Φελεσάκης γνωστός ως Φελεσογιάννης, υπήρξε ατόφιος ορεσίβιος μουσικός με τα χαρίσματα και την σοφία ενός παλιού ανθρώπου. Γεννήθηκε το 1866 στον ορεινό Αερινό των Εννιά Χωριών της Κισάμου.
Μια παλιά φωτογραφία χίλιες λέξεις! Δεξιά ο Φελεσογιάννης και αριστερά ο γαμπρός του Γιάννης Παπαδάκης άνδρας της κόρης του Αγγελικής.
Ο Αερινός είναι ένα από τα ψηλότερα χωριά της επαρχίας Κισάμου του Νομού Χανίων, χτισμένος σε υψόμετρο 800 μέτρων με θέα τον Αϊ Δίκιο, τον Μουστάκο, τη Τζιτζιφιά, τα Πλοκαμιανά, το Κούνενι και το βαθύ γαλάζιο του πελάγους νοτιοδυτικά της επαρχίας.
Εκεί έζησε ο Φελεσογιάννης όλα του τα χρόνια, στη γειτονιά του, τα Φελεσιανά, λίγες δεκάδες μέτρα παραπάνω από την κεντρική εκκλησία του χωριού, αφιερωμένη στον Τίμιο Σταυρό. Πρωτόπιασε μια λύρα με γερακοκούδουνα και με αυτό το όργανο συμμετείχε στις χαροκοπιές του χωριού του αλλά και σε όλη την περιφέρεια των Εννιά Χωριών, ακόμα και μέχρι το γειτονικό Σέλινο. Στα λαγούτα είχε τον Βεστομανώλη από τη γειτονική Μελισσιά, το Σημαντηρόκωστα από τα Σημαντηριανά κ.α.
Ο Φελεσογιάννης άφησε όμως τη λύρα και ασχολήθηκε ως επί το πλείστον με το βιολί, όπου με αυτό το όργανο έγινε πιο γνωστός στον κόσμο. Ήταν αδελφός με τη μητέρα του Νικολή Χάρχαλη. Ο Χάρχαλης σαν μαθητευόμενος βιολάτορας πήρε τα πρώτα μαθήματα με δάσκαλο τον Φελεσογιάννη. Πολλές φορές έτυχε να παίζουν και οι δυο στο ίδιο γλέντι, ο ένας στην αρχοντοκάμαρη του σπιτιού, κι’ άλλος στον οντά. Ο Φελεσογιάννης, εκτός από καλός μουσικός, ήταν και άριστος οικογενειάρχης, απόκτησε πέντε παιδιά και όλα κοπελιές. Η μεγαλύτερη ήταν η Αγγελική και ακολουθούσαν η Ειρήνη, η Ρουμπίνη, η Σμαράγδη που έφυγε στην Αμερική και παντρεύτηκε με Χανιώτη και τελευταία η Πολυξένη. Τη μεγάλη κτηματική και κτηνοτροφική περιουσία που απόκτησε, όταν αυτός έλειπε στις πολυήμερες διασκεδάσεις, την πρόσεχαν η αγαπημένη του γυναίκα Μαρία από το Κεφάλι με τις κόρες τους. Σαν συνθέτης άφησε τρεις πανέμορφες μελωδίες. Τον Αερινιώτικο συρτό το 1866, την Ηλέκτρα το 1908, που αποτέλεσε κύριο μέρος στη σειρά συρτών που διασκευάστηκαν μετέπειτα από τον μεγάλο Ανδρέα Ροδινό, τη Μπεμπέκα το 1912, ένα σκοπό από τους δυσκολότερους αλλά και από τους πλέον λεβέντικους.
Ο Φελεσογιάννης ήταν χαρακτηριστικό παράδειγμα φιλοξενίας και μερακλοσύνης. Έζησε άνετα και όμορφα όλα του τα χρόνια, πάντρεψε τα παιδιά του, βίωσε τα γλέντια και τους μερακλήδες και το 1944 έφυγε από τη ζωή. Έμεινε στο πάνθεον των καλλιτεχνών ως μεγάλη καλλιτεχνική μορφή, μια γνήσια παρουσία στην κρητική παράδοση.
Ο κορμός του παραπάνω βιογραφικού έχει γραφεί και δημοσιευθεί από τον κ. Κώστα Βασιλάκη. Απλά, ο γράφων, ως δισέγγονος του μεγάλου καλλιτέχνη και εγγονός του Παπαδογιάννη και της Αγγελικής, πρωτοκόρης του Φελεσογιάννη, πρόσθεσε περισσότερα στοιχεία. Από την επίσκεψη μας στον Αερινό των Εννιά Χωριών Κισάμου τραβήξαμε τις παρακάτω φωτογραφίες: Tην κεντρική εκκλησία του Τίμιου Σταυρού- κοιμητήριο του χωριού και παραπλεύρως το παλιό βρυσάλι από το οποίο μέχρι και το 1960 οι γυναίκες του χωριού έπαιρναν με τις στάμνες το νερό. Επίσης τη γειτονιά Φελεσιανά που έμενε ο Φελεσογιάννης. Εκεί, σήμερα μένει μόνο ένας κάτοικος, μια ηλικιωμένη γυναίκα, η κυρά Παρασκευή Καστρινάκη, η οποία, μεταξύ άλλων, μας είπε: “Το 1928 γεννήθηκα εδώ στον Αερινό. Συνήθισα να είμαι μόνη, παρά τις παρακλήσεις των παιδιών μου, να με πάρουν, δεν θέλω να φύγω, έμαθα και μου αρέσει. Κάποτε ο Αερινός ήταν πολύ μεγάλο χωριό με πολλές πολύτεκνες οικογένειες στις πέντε γειτονιές του. Στο Δημοτικό Σχολείο έκανα την πρώτη Τάξη στο Σταθμό Χωροφυλακής στο Κούνενι, σημερινή Βάθη. Ήτανε πολλά τα κοπέλια και δεν τα χώραγε το σχολείο του Αγίου Αθανασίου.Την έκτη τάξη την έκανα εδώ στον Αερινό αφού λειτούργησε στο χωριό μας Σχολείο πριν από τη Γερμανική κατοχή. Λοιπόν, ο προπάππους σου ο Φελεσογιάννης, ήτανε και για μένα αδελφός του παππού μου. Ήταν άνθρωπος που σκόρπιζε παντού χαρά, άριστος οργανοπαίκτης, γλυκόφωνος, φιλόξενος, υπομονετικός και καλός άνθρωπος. Δίδαξε σε πολλούς την τέχνη του βιολιού και της λύρας και ένας από τους μαθητές του έγινε πολύ γνωστός. Ήτανε ο Νίκος Χάρχαλης, της αδελφής του κοπέλι…”
( ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΚΑΝΟΣ )
.jpg)


