ΜΑΡΙΑΝΟΣ-ΜΑΥΡΟΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ-ΚΑΡΑΒΙΤΗΣ.ΑΘΗΝΑ 1930

1930...από αριστερά ο  Ρεθεμνιώτης λυράρης Αλέκος Καραβίτης από τα Ακτούντα Αγ.Βασιλείου με τους Κισσαμίτες Γιώργο Μαριάνo απο Δραπανιά Κισσάμου  και Σταύρο Μαυροδημητράκη  απο Μαρεδιανά Κισσάμου (λαούτο).

Εποχές  που ο Καραβίτης διδάχθηκε τα συρτά   από αυτούς και έκαναν τις πρώτες ηχογραφήσεις τους.

ΓΙΩΡΓΗΣ ΜΑΡΙΑΝΟΣ

ΣΕ ΝΕΑΡΗ ΗΛΙΚΙΑ

 ΜΕ ΤΟ ΒΙΟΛΙ ΤΟΥ

ΠΕΙΡΑΙΑΣ .ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΚΡΗΤΩΝ Η ΟΜΟΝΕΙΑ....ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΙΣΣΑΜΙΤΗ ΛΑΓΟΥΘΙΕΡΗ ΜΑΥΡΟΔΗΜΗΤΡΑΚΗ ΤΟΝ ΛΥΡΑΡΗ ΤΖΙΜΑΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΛΑΓΟΥΘΙΕΡΗ ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΑΚΗ

ΜΑΡΙΑΝΟΓΙΩΡΓΗΣ-ΘΕΟΔΩΡΟΜΑΝΩΛΗΣ

ΓΙΩΡΓΗΣ ΜΑΡΙΑΝΟΣ .ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΟΥ 1928 (ΠΕΝΤΟΖΑΛΙ)

19 Πεντοζάλης ΜΑΡΙΑΝΟΣ 1928 by HATZIKOS

ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΣΠΑΝΙΟ ΔΙΣΚΟ 45 ΣΤΡ0ΦΩΝ ΤΟΥ 1928 .ΠΑΙΖΕΙ ΤΟ ΠΕΝΤΟΖΑΛΙ ΣΤΟ ΒΙΟΛΙ Ο ΓΙΩΡΓΗΣ ΜΑΡΙΑΝΟΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΛΑΓΟΥΤΟ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΡΙΔΑΚΗΣ (ΚΟΥΡΗΣ)

ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΛΛΗΣ ΕΠΟΧΗΣ .3

1.Ο ΜΑΡΙΑΝΟΣ ΣΤΟΝ ΔΡΑΠΑΝΙΑ.
2.ΝΑΥΤΗΣ(ΒΙΟΛΙ)-ΧΑΤΖΗΚΟΚΟΛΑΚΗΣ Κ.(ΛΑΓΟΥΤΟ) ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΝΤΑΝΟ.
Ο Κωστής Παπαδάκης ή Ναύτης, κατά την περίοδο που υπηρετούσε στο λιμενικό σώμα, είχε φιλία με έναν ερασιτέχνη λυράρη από το Ρέθυμνο, ο οποίος υπηρετούσε στο φρουραρχείο Χανίων και καυχόταν ότι ήταν άσσος δεξιοτέχνης κι ότι παίζει τα συρτά καλύτερα από τους Χανιώτες βιολιστές. Πολλές φορές ερχόντουσαν σε κόντρα με τον Ναύτη, αλλά λόγω της φιλίας τους, οι παρεξηγήσεις λύνονταν γρήγορα. Μια μέρα λοιπόν που είχαν άδεια,ο Ναύτης του είπε του λυράρη αυτού "Πάρε την λύρα σου και πάμε στο Καστέλλι να κάνουμε ένα γλεντάκι". Ο Ναύτης βέβαια είχε τον σκοπό του. Πήγαν λοιπόν στο Καστέλλι κι ο παραφουσκωμένος από εγωισμό λυράρης έλεγε συνεχώς του Ναύτη "μπορεί να βγάλατε εσείς τα συρτά,αλλά εμείς στο Ρέθυμνο τα παίζουμε καλύτερα". Πήγαν σε ένα καφενείο στο Καστέλλι κι εκείνη την ώρα, μπαίνει μέσα ο Μαριάνος. Τον είδε ο λυράρης, έτσι με την επιβλητική του εμφάνιση καθώς ήταν ο Μαριάνος και στριμώχτηκε σε μια γωνιά. Ο Ναύτης, δεν έχασε ευκαιρία και τους σύστησε "Μπάρμπα-Γιώργη, από εδώ ο συνάδελφος και φίλος μου είναι από το Ρέθεμνος και παίζει λύρα, θα τον ακούσεις λίγο;". Ο λυράρης, μόλις άκουσε ότι αυτος ο επιβλητικός λεβέντης είναι ο περίφημος Μαριάνος, χλώμιασε ακόμα περισσότερο και μετά βίας είπε "χαίρω πολύ". Του κάνει ο Μαριάνος, με το αυστηρό βλέμμα που τον διέκρινε "Μπρέ σύ Ρεθεμιώτη, κατέεις να παίζεις καλό λυράκι;". Ο λυράρης απάντησε "στο χωριό μου λένε ότι σαν κι εμένα δεν υπάρχει άλλος. Παίζω και πεντοζάλια και σούστες, στα δέ συρτά θεωρούμαι άψογος". Ο Μαριάνος, δεν του καλάρεσαν αυτά που άκουγε, ξιπασιές τα θεωρούσε και του λέει "καλά τα λόγια, να ακούσω τα έργα". Ξεκινά λοιπόν ο λυράρης και πιάνει να παιζει 4-5 σκοπούς συρτων. Αφού τελείωσε λοιπόν, γυρνά κορδωμένος στον Μαριάνο και του είπε "τελειωσα!Σ'αρέσανε τα συρτά;".
Και ο Μαριάνος, του απάντησε αφοπλιστικά:

"Τελείωσες; Κι εγώ που νόμιζα ότι τόση ώρα έπαιζες ταξίμια........!!!"

ΜΑΡΙΑΝΟΣ (ΜΑΡΙΑΝΑΚΗΣ) ΓΙΩΡΓΗΣ

1.-2. ΣΕ ΓΛΕΝΤΙΑ
3.Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΕΠΙΣΗΣ ΒΙΟΛΑΤΟΡΑΣ ΑΝΤΡΕΑΣ ΜΑΡΙΑΝΟΣ


Ο μεγάλος αυτός δεξιοτέχνης του βιολιού γεννήθηκε στον Δραπανιά Κισσάμου του νομού Χανίων το 1891. Ήταν γιoς του παλιού πρωτομάστορα βιολιστή Ανδρέα Μαριανάκη. Η αγάπη του για την μουσική δεν τον άφησε να μάθει γράμματα. Το βιολί ήταν μέσα στην ψυχή του.
Από μικρός ήταν προικισμένος με το ταλέντο του μουσικού και σε ηλικία 16 ετών ήταν πλέον ένας περιζήτητος καλλιτέχνης. Με αυτή την ασχολία του έζησε την οικογένεια του. Τον συνόδεψαν στα αναρίθμητα γλέντια του οι λαγουτιέρηδες της περιοχής του, Γιάννης Κουρής, Σταύρος Μαυροδημήτρης, Παντελής Φαραντάκης και ο μεγάλος Γιώργης Κουτσουρέλης, όπου μαζί έγραψαν και δίσκους. Στο σπίτι του στο Δραπανιά έφταναν άτομα από όλο τον νομό Χανίων αλλά και από το Ρέθυμνο.

Καλλιτέχνες μεγάλοι και φτασμένοι όπως ο Χαρίλαος Πιπεράκης, ο Αλέκος Καραβίτης από τον Γιώργη Μαριάνο διδάχθηκαν τα συρτά. Ο Γιώργης Μαριάνος πραγματικά εκείνη την εποχή, μαζί με τον μεγάλο Νικολή Χάρχαλη είχαν να δούν το σπίτι τους πολλές μέρες λόγω των πολυήμερων γλεντιών. Ήταν πραγματικά ένας μύθος εκείνη την εποχή. Κίσσαμος, Σέλινο, Κυδωνία, Αποκόρωνας, Σφακιά, μες στην πόλη των Χανίων, αλλά και στην Αθήνα, ο Γιώργης Μαριάνος διασκέδασε χιλιάδες κόσμο. Στην εμφάνιση ήταν πολύ επιβλητικός, πάντα με βράκα, στιβάνια κόκκινα ή μαύρα, μεϊτανογέλεκο, σαρίκι και καπότο, ήταν ένας αυθεντικός τύπος κρητικού, που ποτέ μα ποτέ δεν αποχωρίστηκε αυτή την φορεσιά.

Μεγάλη επίσης και η προσφορά του στην μάχη της Κρήτης, αφού πολέμησε και σκότωσε Γερμανούς στα Φελελιανά Κισσάμου. Το 1961 υπέστη βαρύ καρδιακό επεισόδιο καθώς βρισκόταν στην Αθήνα με αποτέλεσμα να μην ξαναπαίξει το αγαπημένο του βιολί. Η καρδιά του έπαψε να χτυπά το 1972. Φεύγοντας άφησε πίσω του την λεβέντικη παρουσία του στα μουσικά δρώμενα, την γνησιότητα του παιξίματος του και σφράγισε έντονα μια εποχή που ίσως σήμερα να φαντάζει πολύ μακρινή...

Πηγές: Αθανάσιου Π. Δεικτάκη, "Χανιώτες Λαϊκοί Μουσικοί που δεν υπάρχουν πια",
"Κρητική Μούσα"

ΜΑΡΙΑΝΟΣ ΓΙΩΡΓΗΣ

ΜΑΡΙΑΝΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ--- ΒΙΟΛΑΤΟΡΑΣ --ΔΡΑΠΑΝΙΑΣ ΚΙΣΣΑΜΟΥ

ΣΕ ΖΥΓΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΛΕΒΕΝΤΟΧΡΗΣΤΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΩΤΟ ΜΕ ΤΟΝ Γ.ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΛΗ