ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑ ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ..ΝΑΥΤΗ.

Αγιογραφία δια χειρός Ναύτη που την δώρησε ο ίδιος  στον Πέτρο Καρμπαδάκη.
Για να δείτε περισσότερες αγιογραφίες του Ναύτη πατήστε ΕΔΩ.

ΤΑ ΔΩΡΗΘΕΝΤΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΟΥ ΝΑΥΤΗ

Σε προθήκη του μουσείου της Αγίας Τριάδας Τζαγκαρόλων στο Ακρωτήρι βρίσκονται τα δωρηθέντα μουσικά όργανα του Ναύτη(Επιθυμία του ιδίου για μετά θάνατον δωρεά)..Το μπουζούκι και το οικογενειακής  του καταγωγής  παγκοσμίου εξαιρετικά σπάνιο βιολί Γκουαρνέριους του 17ου αιώνα κατασκευασμένο στην Κρεμόνα της  Ιταλίας.Ο ίδιος είχε αναφέρει ότι ήρθε στην κατοχή του από τους προγόνους του Γραμπουσιαννούς Μπαλαμπούς  που ήταν  Κισσαμίτες κουρσάροι καραβοκύρηδες .

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΝΑΥΤΗ (ΠΑΠΑΔΑΚΗ ΚΩΣΤΗ)

ΟΙ ΣΚΟΠΟΙ ΣΕ ΝΟΤΕΣ ..ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΑΠΑΔΑΚΗ Η ΝΑΥΤΗ......ΜΟΥΣΙΚΗ ΓΡΑΦΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΠΙΖΑΝΗ 1987.

ΜΟΥ ΤΟ ΔΩΡΙΣΕ Ο ΙΔΙΟΣ ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΤΟΥ 1989 ΣΤΑ ΧΑΡΧΑΛΙΑΝΑ

Σαν σήμερα 25 Μαίου 2003 φεύγει από την ζωή ο πολυτάλαντος καλλιτέχνης Κωστας Παπαδάκης η Ναύτης

ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ.

ΝΑΥΤΗΣ-ΚΑΡΜΠΑΔΑΚΗΣ- ΜΑΡΤΣΑΚΙΑ

ΑΠΟ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΩΝ ΧΩΡΙΩΝ ΜΑΣ (ΡΙΖΙΤΕΣ) ΤΟ 1991 ΣΤΟ ΣΚΟΛΕΙΟ ΤΗΣ ΚΟΥΚΟΥΝΑΡΑΣ .ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΝΑΥΤΗΣ , ΚΑΡΜΠΑΔΑΚΗΣ ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΙ ΧΟΡΕΥΟΥΝ ΤΑ ΜΑΡΤΣΑΚΙΑ (ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΙ ΓΙΑΝΝΗΣ)

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΝΑΥΤΗ (ΠΑΠΑΔΑΚΗ Κ.) ΤΟ 1999

1. ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΧΑΡΙΣΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ Ο ΝΑΥΤΗΣ ΣΤΑ ΧΟΡΕΥΤΙΑΝΑ ΤΟ 1989

2.ΤΟ ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑΔΑΚΗ Κ. Η ΝΑΥΤΗ ΣΤΟΝ Γ. ΑΜΑΡΓΙΑΝΝΑΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ . ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΟΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΛΕΕΙ ΟΛΑ ΟΡΘΑ ΚΟΦΤΑ.

ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΗΝ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ Η ΝΑ ΤΗΝ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΕΤΕ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ.

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ

ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΔΥΤΙΚΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (ΝΟΜΟΥ ΧΑΝΙΩΝ)

ΧΑΝΙΩΤΙΚΟΣ ΣΥΡΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΑΥΤΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΛΑΟΥΤΟ ΤΟΝ ΣΤΕΛΙΟ ΛΑΙΝΑΚΗ.

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΙΣ ΤΑΒΛΑΣ (ΡΙΖΙΤΙΚΟ)

ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΑ (ΣΥΓΚΛΙΟ) ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΑΓΙΟΥ ΜΥΡΩΝΑ

ΣΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ Τ ΑΓΙΟΥ ΜΥΡΩΝΑ

1.ΝΑΥΤΗΣ-ΚΑΡΜΠΑΔΑΚΗΣ Π.

2.ΣΚΑΡΑΚΗΣ-ΧΑΡΧΑΛΑΚΗΣ Γ.

3.ΧΑΡΧΑΛΑΚΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ (ΜΑΘΗΤΗΣ ΤΟΥ ΝΑΥΤΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΑΠΟ ΧΑΡΧΑΛΙΑΝΑ ΑΝΤΙΚΗΘΥΡΩΝ)

Το νησί των Αντικυθήρων (κοινώς Τσιριγότο) που οι ντόπιοι ονομάζουν "Λιοί " και οι Κισσαμίτες Συγκλιό είναι ένας βράχος μέσα στη θάλασσα, νότια της Πελοποννήσου, ανάμεσα στα Κύθηρα και την Κρήτη

Πρωτεύουσα του νησιού και λιμάνι είναι ο Πόταμος μέρος ενώ άλλοι παλιοί οικισμοί είναι τα Χαρχαλιανά και τα Γαλανιανά..Ακολουθούν οι μικρότεροι οικισμοί Σκαριανά,Αλεβιζιανά, Κατσανεβιανά.

Η πλειοψηφία των σημερινών κατοίκων έφτασαν στα έρημα Αντικύθηρα στα τέλη του 18^ου και του 19^ου αιώνα από την περιοχή της Κισσάμου και των Σφακίων της Κρήτης

Το καλοκαίρι στις 16,17 Αυγούστου. γίνετε το πανηγύρι του Ιερομάρτυρα Μύρωνα ,πολιούχου του νησιού

Σύμφωνα με την παράδοση και διηγήσεις παλαιότερων Αντικυθηρίων, η εικόνα του Αγίου βρέθηκε στο νησί την περίοδο που αυτό ήταν τελείως έρημο, μεταξύ των ετών 1423-1782. Την εικόνα βρήκαν δύο κυνηγοί από την Κίσσαμο, οι οποίοι είχαν έρθει στα Αντικύθηρα για να κυνηγήσουν αγριοκάτσικα, τα οποία αφθονούσαν τότε στο νησί, όπως άλλωστε και σήμερα. Οι δύο αυτοί κυνηγοί είδαν ένα αγριοκάτσικο να βγαίνει από μια συστάδα θάμνων με το κεφάλι του βρεγμένο. Υποθέτοντας ότι υπάρχει νερό, παραμέρισαν τους θάμνους και ανακάλυψαν μια μικρή σπηλιά με «ολίγον, πλην εύγευστων ύδωρ», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται σε σχετική διήγηση, όπου βρήκαν την εικόνα του Αγίου Μύρωνος. Την τοποθέτησαν σε ένα εικονοστάσι που πρόχειρα κατασκεύασαν από πέτρες και έφυγαν για την Κρήτη. Ύστερα από μερικούς μήνες ήρθαν πάλι στα Αντικύθηρα με σκοπό να χτίσουν ένα μικρό Ναό προς τιμήν του Αγίου. Καθώς προχωρούσαν προς την περιοχή, όπου είχαν τοποθετήσει την εικόνα, είδαν ότι το εικονοστάσι δεν βρισκόταν στην τοποθεσία που το είχαν χτίσει, αλλά είχε μεταφερθεί στην τοποθεσία όπου σήμερα βρίσκεται ο Ναός του Αγίου. Θεώρησαν ότι ο Άγιος επιθυμούσε την ανέγερση του Ναού του στον συγκεκριμένο χώρο, όπως και έγινε.

Ο τρόπος του εορτασμού παραμένει εδώ και χρόνια παραδοσιακός. Από τις αρχές Αυγούστου, οι κάτοικοι κυνηγούν αγριοκάτσικα, τα οποία στις 16 και 17 του μήνα τα βράζουν και τα προσφέρουν στους προσκυνητές. Επίσης, οι γυναίκες του νησιού ζυμώνουν ψωμί, το οποίο ψήνουν στον παραδοσιακό φούρνο με ξύλα που βρίσκεται στο χώρο του Μοναστηριού. Για δύο ημέρες (16&17 Αυγούστου), οι κάτοικοι και επισκέπτες του νησιού (που πολλές φορές ξεπερνούν τα 1000 άτομα) εορτάζουν τον πολιούχο και προστάτη τους με πατροπαράδοτο κρητικό γλέντι, που περιλαμβάνει ζωντανή παραδοσιακή κισσαμίτικη μουσική και χορό. Την παραμονή της εορτής τελείται ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός και στην συνέχεια πραγματοποιείται παραδοσιακό κρητικό γλέντι στο προαύλιο του Ναού.

ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΛΛΗΣ ΕΠΟΧΗΣ .3

1.Ο ΜΑΡΙΑΝΟΣ ΣΤΟΝ ΔΡΑΠΑΝΙΑ.
2.ΝΑΥΤΗΣ(ΒΙΟΛΙ)-ΧΑΤΖΗΚΟΚΟΛΑΚΗΣ Κ.(ΛΑΓΟΥΤΟ) ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΝΤΑΝΟ.
Ο Κωστής Παπαδάκης ή Ναύτης, κατά την περίοδο που υπηρετούσε στο λιμενικό σώμα, είχε φιλία με έναν ερασιτέχνη λυράρη από το Ρέθυμνο, ο οποίος υπηρετούσε στο φρουραρχείο Χανίων και καυχόταν ότι ήταν άσσος δεξιοτέχνης κι ότι παίζει τα συρτά καλύτερα από τους Χανιώτες βιολιστές. Πολλές φορές ερχόντουσαν σε κόντρα με τον Ναύτη, αλλά λόγω της φιλίας τους, οι παρεξηγήσεις λύνονταν γρήγορα. Μια μέρα λοιπόν που είχαν άδεια,ο Ναύτης του είπε του λυράρη αυτού "Πάρε την λύρα σου και πάμε στο Καστέλλι να κάνουμε ένα γλεντάκι". Ο Ναύτης βέβαια είχε τον σκοπό του. Πήγαν λοιπόν στο Καστέλλι κι ο παραφουσκωμένος από εγωισμό λυράρης έλεγε συνεχώς του Ναύτη "μπορεί να βγάλατε εσείς τα συρτά,αλλά εμείς στο Ρέθυμνο τα παίζουμε καλύτερα". Πήγαν σε ένα καφενείο στο Καστέλλι κι εκείνη την ώρα, μπαίνει μέσα ο Μαριάνος. Τον είδε ο λυράρης, έτσι με την επιβλητική του εμφάνιση καθώς ήταν ο Μαριάνος και στριμώχτηκε σε μια γωνιά. Ο Ναύτης, δεν έχασε ευκαιρία και τους σύστησε "Μπάρμπα-Γιώργη, από εδώ ο συνάδελφος και φίλος μου είναι από το Ρέθεμνος και παίζει λύρα, θα τον ακούσεις λίγο;". Ο λυράρης, μόλις άκουσε ότι αυτος ο επιβλητικός λεβέντης είναι ο περίφημος Μαριάνος, χλώμιασε ακόμα περισσότερο και μετά βίας είπε "χαίρω πολύ". Του κάνει ο Μαριάνος, με το αυστηρό βλέμμα που τον διέκρινε "Μπρέ σύ Ρεθεμιώτη, κατέεις να παίζεις καλό λυράκι;". Ο λυράρης απάντησε "στο χωριό μου λένε ότι σαν κι εμένα δεν υπάρχει άλλος. Παίζω και πεντοζάλια και σούστες, στα δέ συρτά θεωρούμαι άψογος". Ο Μαριάνος, δεν του καλάρεσαν αυτά που άκουγε, ξιπασιές τα θεωρούσε και του λέει "καλά τα λόγια, να ακούσω τα έργα". Ξεκινά λοιπόν ο λυράρης και πιάνει να παιζει 4-5 σκοπούς συρτων. Αφού τελείωσε λοιπόν, γυρνά κορδωμένος στον Μαριάνο και του είπε "τελειωσα!Σ'αρέσανε τα συρτά;".
Και ο Μαριάνος, του απάντησε αφοπλιστικά:

"Τελείωσες; Κι εγώ που νόμιζα ότι τόση ώρα έπαιζες ταξίμια........!!!"

ΝΑΥΤΗΣ.

1.Ο ΕΡΧΟΜΟΣ ΤΟΥ ΝΑΥΤΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΤΟΥ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΗΣ ΧΑΝΙΩΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ
2.ΤΟ ΑΜΦΙΛΕΓΟΜΕΝΟ ΚΑΤΑ ΑΛΛΟΥΣ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (ΝΑΥΤΗΣ)

1.ΝΑΥΤΗΣ

2.ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ(ΚΟΠΑΝΙΔΗΣ) ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΝΑΥΤΗ-ΒΑΡΔΗΣ ΓΙΩΡΓΑΚΑΚΗΣ

3.ΝΑΥΤΗΣ-ΛΑΙΝΑΚΗΣ

4.Ο ΝΑΥΤΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ

Ο Κώστας Παπαδάκης (Ναύτης) γεννήθηκε στο Καστέλλι Κισσάμου το 1920. Ήταν γιoς του παλιού μεγάλου βιολάτορα Βασίλη Παπαδάκη ή Κοπανίδη. Ο Κώστας Παπαδάκης σε ηλικία 5 ετών φεύγει από την Κίσσαμο και εγκαθίσταται μόνιμα στην πόλη των Χανίων. Σε ηλικία 7 ετών πρωτοπιάνει ένα βιολί γκουρνέριους του 1710 όπου το είχε φέρει ένας πρόγονος του από την Ιταλία και το οποίο βρίσκεται ακόμα στην κατοχή του. Αυτό λοιπόν έμελλε να είναι και το όργανο της ζωής του.
Πρώτος του δάσκαλος ο πατέρας του αλλά και όλοι οι μεγάλοι μουσικοί της εποχής του όπως ο Χάρχαλης, ο Κουφιανός, ο Μαριάνος, όπου τα ακούσματα τους σημάδεψαν την ψυχή του μικρού Κώστα. Σε ηλικία μόλις 9 ετών κάνει το πρώτο του γλέντι στους Λάκκους Κυδωνίας. Το 1933 ο Κώστας Παπαδάκης συναντά τον μεγάλο Στρατή Καλογερίδη στο Ηράκλειο, όπου αυτή η συνάντηση σημαδεύει την μετέπειτα πορεία του. Κατά τη θητεία του στο ναυτικό, ο Κωστής Παπαδάκης έπαιζε πάντα με την ναυτική στολή. Από 'κεί λοιπόν του έμεινε και το παρατσούκλι "Ναύτης".
Το 1938 καθώς βρισκόταν στην Αθήνα, εγκρίνεται από το τότε ραδιοφωνικό σταθμό Αθηνών η παραχώρηση εβδομαδιαίας εκπομπής. Κατά την περίοδο του Β' Παγκοσμίου πολέμου ο Κώστας Παπαδάκης επιστρέφει στην Κρήτη. Από το 1959 έως και το 1976 ζει στο εξωτερικό όπου διαπρέπει και μεταφέρει στους απόδημους Κρήτες τις νοσταλγικές μελωδίες της Κρήτης και συγχρόνως προωθεί και προβάλει την κρητική μουσική στις εκατοντάδες εμφανίσεις του. Από το 1976 κατοικεί μόνιμα στα Χανιά και είναι ακούραστο μέλος του συλλόγου μουσικής νομού Χανίων "Ο Χάρχαλης". Είχε διακριθεί με διάφορα βραβεία από τον Δήμο Χανίων, τον Δήμο Ηρακλείου και από διάφορα πολιτιστικά σωματεία. Η πρώτη του ηχογράφηση γίνεται το 1938. Έκτοτε έχει κυκλοφορήσει πολλούς δίσκους με δικές του συνθέσεις αλλά και με διασκευές. Μερικές από τις πολλές συνθέσεις του είναι ο "Νέος Σεληνιώτικος συρτός", "Κουστογερακιώτικος συρτός", "Συρτός του Ναύτη", "Ροδοπιανός", "Συρτός της Αυγής", "Χαιρεθιανός συρτός", "Νέος Γραμπουσιανός συρτός" κ.α. Και όπως λένε οι ειδικοί, δεν "βγαίνει γλέντι" σήμερα χωρίς να ακουστούν έστω και 10 σκοποί του Ναύτη.
Εκτός όμως από μοναδικός δεξιοτέχνης και συνθέτης, ο Κώστας Παπαδάκης ήταν και άριστος γνώστης της παράδοσης. Πολλοί οι αγώνες του για την μετάδοση και διάσωση της γνήσιας κρητικής μουσικής, οι εμφανίσεις του στο εξωτερικό πολλές (Φλωρεντία, Μιλάνο, Αυστραλία, Αμερική, Γαλλία κλπ) και βέβαια η επισφράγιση μιας πολύχρονης έρευνας με το βιβλίο "Κρητική Λύρα, ένας μύθος" του 1989. Ο Κώστας Παπαδάκης είχε παίξει μεγάλο ρόλο στην εκμάθηση του βιολιού, καθώς είναι πολλοί οι μαθητές του που συνεχίζουν την μακραίωνη παράδοση του τόπου μας. Μέχρι και το θάνατο του, ο Κώστας Παπαδάκης συνέχιζε να παλεύει για την διάσωση των γνήσιων μορφών της μουσικής μας. Με το παίξιμο του που σπανίζει στις μέρες μας , αλλά και με την πολύχρονη προσφορά του στα μουσικά δρώμενα της Κρήτης, σίγουρα κατέχει μια από τις πρώτες θέσεις στο πάνθεον των μεγάλων μουσικών που σημάδεψαν την πορεία και την εξέλιξη της γνήσιας παραδοσιακής μουσικής. Αυτός λοιπόν είναι ο Κώστας Παπαδάκης "Ναύτης". Ο δεξιοτέχνης, ο συνθέτης, ο διασκεδαστής, ο συγγραφέας, μα πάνω απ' όλα μια ατόφια κρητική παρουσία. "Έφυγε" σε ηλικία 83 ετών...

ΔΕΙΤΕ ΒΙΝΤΕΑΚΙ ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ -ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΔΩ

Ο ΠΟΛΥΤΑΛΑΝΤΟΣ ΝΑΥΤΗΣ.

ΜΟΥΣΙΚΟΣ, ΣΥΝΘΕΤΗΣ , ΒΙΡΤΟΥΟΖΟΣ ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΡΑΦΤΗΣ (ΤΕΡΖΗΣ ) ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΛΩΝ ΚΑΙ ΑΓΙΟΓΡΑΦΟΣ.