ΜΑΥΡΟΣ-ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ
ΣΚΟΠΟΣ ΣΕΛΙΔΑΣ
ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ ΑΥΤΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΧΑΝΙΩΝ ΚΡΗΤΗΣ.Η ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΧΕΙ ΣΑΝ ΒΑΣΗ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑ,ΙΣΤΟΡΙΚΑ,ΜΟΥΣΙΚΑ, ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΙΧΕΙΑ.ΝΑ ΘΥΜΗΘΟΥΝ ΟΙ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΟΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΟΙ ΝΕΟΤΕΡΟΙ.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΑΥΡΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΑΥΡΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 11 Νοεμβρίου 2021
Παρασκευή 19 Ιουλίου 2013
Τετάρτη 7 Μαρτίου 2012
Σάββατο 7 Μαΐου 2011
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΑΡΙΔΑΚΗ Ν. Η ΜΑΥΡΟΥ ΤΟ 1990 ΜΕΡΟΣ 1
Ο Νικολής Σαριδάκης γενήθηκε το 1910 στον Σκουτελώνα Κισσάμου του νομού Χανίων. Από νεαρή ηλικία φάνηκε το ταλέντο του. Τα αδέρφια του έπαιζαν βιολί, οπότε καταλαβαίνουμε ότι και ο ίδιος έζησε σε τέτοιο περιβάλλον που τον επηρέασε βαθύτατα. Σε ηλικία 15 ετών ήταν ένας πολύ καλός βιολάτορας. Η κακή οικονομική κατάσταση της οικογένειας του ήταν εμπόδιοστο να παντρευτεί την Χαρίκλεια Πρεκατσάκη, κόρη ευκατάστατης οικογένειας. Ο Νικολής Σαριδάκης όμως την έκλεψε. Πολλοί ρωτούν για το παρατσούκλι του "Μαύρος". Η εξήγηση βέβαια είναι πολύ απλή. Από μικρός ήταν μελαχροινός και έτσι τον φώναζαν "Μαύρο". Την δεκαετία του '40 απέκτησε ένα βιολί "Στραντιβάριους", το οποίο και διεσώθη και φυλάσσεται σήμερα σε τραπεζική θυρίδα από ένα εγγονό του Μαύρου. Ο Μαύρος ήταν ένας νεωτεριστής εκείνη την εποχή για τα τότε μουσικά δρώμενα. Προσωπικό και δεξιοτεχνικό παίξιμο, πολλά και περίτεχνα γυρίσματα στις μελωδίες των συρτών, ένας μεγάλος αναμορφωτής, μια ολόκληρη σχολή. Συνεργάστηκε με πολλούς λαγουτιέρηδες όπως ο Μιχ.Πολυχρονάκης, οΛεβενταρτέμης και ο αδικοχαμένος Αντ. Γεραιουδάκης ή Μαρουβάς. Εκεί όμως που "έδεσε" πραγματικά ο Μαύρος ήταν η ανεπανάληπτη και θρυλική ζυγιά με τον μεγάλο Γιώργη Κουτσουρέλη, όπου για πολλά χρόνια πρόσφεραν στον κόσμο αγγελικές και υψηλής τεχνικής μελωδίες και βέβαια αρκετές ηχογραφήσεις. Μαζί ηχογράφησαν και τον περίφημο Κολυμπαριανό συρτό, μια σύνθεση του Μαύρου, που σήμερα πλέον είναι ένα από τα κλασσικότερα κρητικά τραγούδια της μεταπολεμικής εποχής. Ο Νικολής Σαριδάκης ή Μαύρος έζησε όλα του τα χρόνια στο χωριό του τον Σκουτελώνα, διακρίθηκε από πολλούς πολιτιστικούς φορείς για την προσφορά του. Έφυγε από τη ζωή το 1994, αφήνοντας πίσω του μια μεγάλη κληρονομιά, την "σχολή του Μαύρου", η οποία αποτελεί σήμερα παράδειγμα προς μίμηση για τους νεώτερους.
ΠΗΓΗ.ΑΘ.ΔΕΙΚΤΑΚΗΣ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΑΡΙΔΑΚΗ Ν. Η ΜΑΥΡΟΥ ΤΟ 1990 ΜΕΡΟΣ 2
Είπαν για τον Μαύρο :
Μιλτιάδης Γιατρουδάκης : Αν ο Χάρχαλης ήταν ο καλλιτέχνης της συλλογής των κισαμίτικων συρτών, ο Μαύρος ήταν εκείνος που τα επεξεργάστηκε σε βάθος.
Αθανάσιος Δεικτάκης : Ήσουν τόσο τρανός/μα απλός και σεμνός στο δοξάρι γλυκός/σαν το μέλι. Μια ζυγιά ταιριαστή/στα Χανιά ζηλευτή με τον άλλον τρανό/Κουτσουρέλη. Τον Απόλλωνα ' συ/την πηγή τη χρυσή με καρδιά περισσή/κυβερνούσες... Ψηλορείτης ψηλά/για την τέχνη πολλά ένα σκήπτρο γερά/εκρατούσες. Νικολήδες μπροστά/κι ο Μαριάνος στητά κι άλλοι τόσοι σφιχτά/απ' τα χέρια. Άλλο γλέντι θωρρώ/και βιολιά και χορό στου γλαυκού ουρανού/τα λημέρια.
Και τα δυο παραπάνω κείμενα διαβάστηκαν την ημέρα της κηδείας του Μαύρου.
Για περισσότερα πατήστε ΕΔΩ
Σάββατο 5 Δεκεμβρίου 2009
ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΛΛΗΣ ΕΠΟΧΗΣ.1
ΑΦΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΝΤΟΧΩΡΙΑΝΟΥ ΜΟΥ ΛΕΥΤΕΡΗ.
Οι ιστορίες των παλαιών χρόνων, εκτός από αυτο το νοσταλγικό στοιχείο που τις διακρίνει, είναι πιστεύω και πολύ χιουμοριστικές. Η παρακάτω ιστορία που μου την διηγήθηκε ένας χωριανός μου που ήταν παρών στο περιστατικό, δίνει πολύ εύστοχα το στίγμα:
Στα μέσα της δεκαετίας του '50 στο Βουλγάρω σε ένα πανηγύρι, έπαιζαν δύο τρανές ζυγιές. Ο Ναύτης με τον Σημαντηρά και ο Μαύρος με τον Κουτσουρέλη.Κόσμος πολύς, γλέντι καλό και οι 2 ταβέρνες του χωριού γεμάτες από πανηγυριώτες. Ο Μαύρος, είχε λαμπρό χαρακτήρα,φημίζονταν για τα χουβαρνταλίκια του και τις αγαθοεργίες του, παρόλο που κι ο ίδιος ήταν φτωχός. Και ώς καλοκάγαθος, την είχε πατήσει ούκ ολίγες φορές με "δανεικά κι αγύριστα". Τελείωσε λοιπόν το γλέντι, κι ο Μαύρος με τον Κουτσουρέλη κατέβηκαν στα καφενεία να πιούν ένα καφέ πρίν πάρουν το δρόμο για τα σπίτια τους. Εκεί λοιπόν τους πλησίασε ένας χωριανός, κι ο διάλογος που ακολουθεί είναι απολαυστικός:
-"Γειά σας λεβέντες μου, να χαρώ τα όργανα σας, περάσαμε καταπληκτικά".
Απαντά κι ο Μαύρος
-"Να'σαι καλά κουμπάρε, κάθισε να σε κεράσουμε έναν καφέ".
Κάθεται λοιπόν ο χωριανός κι άρχισε να λέει:
-"Εγώ κουμπάρε Νικολή, σας υποστήριξα σήμερα στο πανηγύρι, έφερα 2 παρέες 10 άτομα και χορέψαμε και αφήσαμε και καλό λογαριασμό".
Και του κάνει κι ο Μαύρος:
"-Νά'σαι καλά, σε ευχαριστώ πάρα πολύ.Πες μου τα νέα σου, η φαμίλια σου τι κάνει, όλα καλά;"
Απαντά ο χωριανός - πονηρός - ξεψυχισμένα:
"- Ήντα καλά μωρέ Νικολή......έχω την πεθερά μου αρρωστάρα, πρέπει επειγόντως να τηνε πάω σε γιατρούς, θέλει φάρμακα, μα δεν με φτάνουν οι παράδες, πήγε κακά η βεδέμα φέτος και δεν πούλησα πολύ λάδι κι έχω και έξι στόματα να θρέψω. Κι αν δεν γίνει σύντομα η ενέργεια με τους γιατρούς, πάει η κακορίκη, θα την χάσουμε".
Ο Μαύρος,πονόψυχος καθώς ήταν, του λέει:
"- Άκου τι θα κάνουμε. Εμείς 2-3 μέρες τώρα, παίξαμε σε γλέντια κι έχω απάνω μου κάμποσα λεφτά. Θα σου δώσω κανά 2 κατοστάρικα να κάμεις την δουλειά σου και να την γλυτώσεις την κακομοίρα την πεθερά σου, κι όταν θα τα έχεις διαθέσιμα, μου τα επιστρέφεις".
Ό άλλος ο πονηρός ο χωριανός, μόνο τα μουστάκια του δεν γελούσανε κι άρχιζε τα ευχαριστήρια:
"- Να΄σαι καλά κουμπάρε Νικολή,κι ο Θεός να στα δίνει τριπλά και μην ανησυχείς,μόλις θα τα έχω, θα στα γαήρω πισω".
Στην κουβέντα ήταν κι ο Κουτσουρέλης, κι ως πιο πονηρός και κατεχάρης λοιπόν, πήρε τον λόγο και σχολίασε:
"- Βρέ συ, για την πεθερά σου μιλάμε τόσηνα ώρα; Γι'αυτήν θές τους παράδες;"
Απαντά ο χωριανός:
"-Ναί μωρέ, για αυτή την κακορίζικη τα θέλω, να την πάω στους γιατρούς μην πεθάνει".
Και του απαντά ο Κουτσουρέλης:
"Και δεν την αφήνεις μωρέ να ποθάνει να πάει στο γέρο το διάολο να ησυχάσεις κι εσύ;"
Και μπαίνει κι ο Μαύρος και λέει:
"Το σωστό, σωστό,καλά ΄τα λέει ο Γιώργης. Οπότε, αντί για 2 κατοστάρικα, νά, πάρε 20 δραχμές να πάς μπάρε μου να πάρεις δύο κιλά στάρι για τα κόλυβα".
Ο χωριανός έμεινε σύξυλος, την πάτησε γερά, έσκυψε το κεφάλι και πήρε δρόμο.
Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2009
ΣΑΡΙΔΑΚΗΣ (ΜΑΥΡΟΣ)
ΣΕ ΠΟΛΥ ΣΠΑΝΙΑ ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ.
ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΖΥΓΙΑ . ΘΕΙΚΟ ΠΑΛΑΙΙΚΟ ΠΑΙΞΙΜΟ ΒΙΟΛΙΟΥ ΜΕ ΤΣΑΚΙΣΜΑ ΣΤΟΝ ΑΣΣΟ
ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ
ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΖΥΓΙΑ . ΘΕΙΚΟ ΠΑΛΑΙΙΚΟ ΠΑΙΞΙΜΟ ΒΙΟΛΙΟΥ ΜΕ ΤΣΑΚΙΣΜΑ ΣΤΟΝ ΑΣΣΟ
ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ
Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2009
ΣΑΡΙΔΑΚΗΣ (ΜΑΥΡΟΣ)
1.ΜΑΥΡΟΣ-ΚΑΤΑΚΗΣ
Ο Μαύρος, γεννήθηκε το 1910 στο χωριό Σκουτελωνα Κισσαμου του Νομού Χανίων. Το ψευδώνυμο Μαύρος του έμεινε από τα παιδικά του χρόνια επειδή ήταν πολύ μελαχρινός. Αρχισε να ασχολείται με το βιολί από τα δέκα του χρόνια και σε ηλικία δεκαπέντε χρόνων πρωτόπαιξε σε γλέντι στο χωριό του! Στη μακρόχρονη καλλιτεχνική του σταδιοδρομία συνεργάσθηκε με πολλούς και σημαντικούς λαϊκούς οργανοπαίχτες της περιοχής του, μεταξύ αυτών και οι: ΓΙΩΡΓΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΛΗΣ, ΣΤΕΛΙΟΣ ΛΑΙΝΑΚΗΣ και ο αδικοχαμένος από τροχαίο δυστύχημα ΑΝΤΩΝΗΣ ΓΕΡΕΟΥΔΑΚΗΣ η ΜΑΡΟΥΒΑΣ!
Ο Μαύρος που ήταν αγράμματος, αν και αυτοδίδακτος στο βιολί, διακρίθηκε και μεγαλούργησε σαν δημιουργός και σολίστας στο όργανο αυτό! Η δεξιοτεχνία του, το προσωπικό του ύφος και το γεμάτο ευαισθησίες παίξιμο του, σπανίζουν σήμερα! Η πιο γόνιμη και δημιουργική περίοδος της καριέρας του, κυρίως στη δυτική Κρήτη, ήταν η περίοδος 1935-1965.
Ο Μαύρος που έχει μια ιδιαίτερη λατρεία για τον τόπο του, δεν αποχωρίστηκε ποτέ το αγαπημένο του χωριό, Σκουτελωνα Κισσαμου. Την πρώτη του δισκογραφική εμφάνιση την κάνει το 1938 μαζί με τον ΠΩΡΓΗ ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΛΗ ηχογραφώντας έναν δίσκο 78 στροφών που περιείχε το περίφημο «ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΑΝΟ ΣΥΡΤΟ», τραγουδισμένο από την σπουδαία φωνή του Κισσαμιτη τραγουδιστή ΘΕΟΧΑΡΗ ΤΖΙΝΕΥΡΑΚΗ, που έγινε μεγάλη επιτυχία την εποχή εκείνη και σήμερα θεωρείται κλασσικό τραγούδι. Στην συνέχεια και συγκεκριμένα μετά τον πόλεμο και μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 60', συμμετέχει σε αρκετές ηχογραφήσεις δίσκων, με τους προαναφερθέντες συνεργάτες του.
«ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΑΝΟΣ ΣΥΡΤΟΣ»
Τα μάτια σου μ' αρέσουνε αν ειν και δακρυσμένα
Και την καρδιά σου να πόνει μα να πονει για σένα
Τι να το κάνω το νερό που πέφτει στάλες στάλες
Λίγες ελπίδες μου 'δωσες μα περιμένω κι άλλες.
«ΧΑΝΙΩΤΙΚΟΣ ΣΥΡΤΟΣ»
Λεβέντισσα σαι μάτια μου κι έχεις περίσσια κάλλη,
Σαν τω Χανιω την αγορά που δεν υπάρχει άλλη.
Με τον αέρα πέφτουνε τα φύλλα του πλατάνου
Χαρωτα εγώ τα μάτια σου παιχνίδια που μου κάνουν.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


