ΣΙΔΕΡΑΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ-ΠΑΝΤΕΛΑΚΗΣ ΜΑΝΟΥΣΟΣ..ΠΡΑΣΕΣ1930

 ΠΡΑΣΕΣ ΧΑΝΙΩΝ 1930

Ο ΣΙΔΕΡΟΜΑΝΩΛΗΣ(ΚΟΛΥΜΠΑΡΙ) ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΝΤΕΛΟΜΑΝΟΥΣΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΕΘΥΜΟ ΣΤΟ  ΛΑΓΟΥΤΟ..

 Ο ΧΑΡΧΑΛΗΣ Ο ΣΙΔΕΡΗΣ ΚΑΙ Ο ΓΙΩΡΓΗΣ Ο ΜΑΡΙΑΝΟΣ ......ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΓΛΕΝΤΗΣΑΝΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΝ ΑΠΑΝΩ(ΜΑΝΤΙΝΑΔΑ ΠΟΥ ΛΕΓΑΝΕ ΣΤΑ ΣΦΑΚΙΑ)

ΒΑΡΔΑΝΤΩΝΗΣ

ΜΝΗΜΕΙΟ ΑΝΤΩΝΗ ΒΕΡΥΚΑΚΗ (ΒΑΡΔΑΝΤΩΝΗΣ) ΟΠΛΑΡΧΗΓΟΣ ΚΙΣΑΜΟΥ ΣΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΝΑΛΥΨΕΩΣ ΛΟΥΣΑΚΙΩΝ

ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΣΟΥΔΕΡΟΥ-ΠΟΛΕΜΑΡΧΙ ΚΙΣΣΑΜΟΥ

Το μνημείο του Μελχισεδέκ Τσουδερού στο Πολεμάρχι Κισσάμου.

Στο χωριό μας κοντά στην πλατεία έχει στηθεί, εδώ και πολλά χρόνια ένα μνημείο στη μνήμη του μεγάλου Κρητικού ήρωα και επαναστάτη Μελχισεδέκ Τσουδερού, ο οποίος ήταν ένας από τους πρωτεργάτες της εναντίον των Τούρκων δεκάχρονης κρητικής επανάστασης του 1821.

Ο Μελχισεδέκ Τσουδερός σκοτώθηκε στο Πολεμάρχι στις 5 Φεβρουαρίου 1823 σε άγρια μάχη με τους γεννίτσαρους Τουρκοκρητικούς και τους υπόλοιπους Τούρκους αφήνοντας εδώ την τελευταία του πνοή, πέφτοντας μαχόμενος ηρωικά, όντας ταυτόχρονα και ηγούμενος της Μονής Πρέβελη στο Ρέθυμνο.

Ο Μελχισεδέκ Τσουδερός από ήταν από τους πρώτους ήρωες της κρητικής

αιωνιώδους αντίστασης και εξέγερσης των Κρητών ενάντια στον τουρκικό ζυγό.

Καταγόμενος από τον Ασώματο Ρεθύμνου μυήθηκε στην πατριωτική ιδέα της Φιλικής Εταιρείας

από τον μοναχό Ανανία της Αγίας Λαύρας του Αγίου Όρους και αποτέλεσε τον πρωτεργάτη

της κρητικής επανάστασης του 1821 εναντίον του τουρκικού ολοκληρωτισμού στην Κρήτη.

Διετέλεσε ηγούμενος της γνωστής Μονής Πρέβελη από το 1817 όταν και εκλέχθηκε μέχρι το θάνατό

του, αποτελώντας τον ηγέτη της επαρχίας Αγίου Βασιλείου, ενώ αποκαλούνταν Τσουδερογούμενος.

Όντας και ο ίδιος από τους πρωταίτιους της κρητικής εξέγερσης του 1821, ως αρχηγός επαναστατικού

σώματος, έλαβε μέρος σε μάχες όπως στην Καλή Συκιά και το Σπήλι.

Η επαναστατική του αυτή δραστηριότητα προκάλεσε την αντίδραση των Τούρκων που διέταξαν τη

σύλληψή του μετά τον απαγχονισμό του Πατριάρχη Γρηγορίου Ε' εξαιτίας της ελληνικής επανάστασης.

Έχοντας όμως πληροφορηθεί την επικείμενη σύλληψή του, ξέφυγε νύχτα από τη Μονή Πρέβελη και

κατέφυγε στη θέση Κουρκουλό, πάνω από το χωριό Ροδάκινο.

Σκοτώθηκε πολεμώντας ηρωικά στο χωριό μου Πολεμάρχι Κισσάμου στις 8-2-1822 σε μάχη

με τους Τούρκους, ποτίζοντας με το αίμα του την κρητική γη, όπως τόσοι άλλοι.

Το πραγματικό του όνομα ήταν Μιχαήλ Τσουδερός, μικρότερος αδερφός του στρατάρχη Γεώργιου

Τσουδερού και το Μελχισεδέκ του αποδόθηκε τιμητικά, ως καλόγερος.

Ο ηρωικός του θάνατος ενέπνευσε το 1840 την ποιήτρια Αντωνούσσα Ι. Καμπουροπούλου

να γράψει ένα τραγούδι γι' αυτόν και το οποίο περιλαμβάνεται στο βιβλίο της με τίτλο "Ποιήματα Τραγικά".

Επίσης στο μνημείο στην διπλανή πλάκα αναφέρονται και τα ονόματα Πολεμαρχιανών που πολέμησαν, σκοτώθηκαν, ή εκτελέστηκαν στη διάρκεια των απελευθερωτικών αγώνων στην περιοχή

ΠΗΓΗ

ΠΡΟΤΟΜΗ EM.ΜΠΑΛΑΝΤΙΝΟΥ ( ΜΕΤΣΟΒΟ)

Η ΠΡΟΤΟΜΗ ΤΟΥ ΕΜ.ΜΠΑΛΑΝΤΙΝΟΥ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΕΤΣΟΒΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΤΟ 1912 ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ KAI ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ ΤΟΥ.Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΠΙΤΗ ΜΑΣ ΜΠΑΜΠΗ.

ΟΙ ΣΦΑΓΕΣ ΣΤΟN ΚΑΚΟΠΕΤΡΟ ΕΠΙ ΓΕΡΜΑΝΟΚΑΤΟΧΗΣ

1.ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΣΤΟΝ ΚΑΚΟΠΕΤΡΟ

Είναι 23 Μαΐου 1941. Από τα γύρω υψώματα, που δεσπόζουν στο χωριό, χτυπιούνται ανελέητα, γιατί όσοι άντρες έχουν τουφέκια έχουν πιάσει τις κορφές, ενισχύοντας τις αντάρτικες ομάδες που περίμεναν τον εχθρό και όσοι είναι άοπλοι είναι κρυμμένοι σε κρύπτες που ο τόπος έχει άφθονες.

Και οι δαίμονες μη βρίσκοντας άντρες στο χωριό να ξεσπάσουν τη θηριωδία τους, ξεσπούν στις γυναίκες. Τρομαγμένες και πανικόβλητες βρίσκουν στο σπίτι τους την 70χρονη Αγγελική Λουφαρδάκη, την κόρη της Ελευθερία 37 χρόνων με το δίχρονο αγοράκι της, την άλλη κόρη της Ιωάννα 23 χρονών, την Αγγελική Κουριδάκη 90 χρονών, πεθερά της Ελευθερίας, και τις γειτόνισσες Κατίνα Ποντικάκη 45 χρονών και Κυριακή Μαλανδράκη 50 χρονών.

Και οι επτά γαζώνονται με ριπή πολυβόλου. Πέφτουν αιμόφυρτες οι πέντε και το μικρό αγόρι και ξεψυχούν σε λίγα λεπτά και μόνο η Μαλανδράκη τραυματισμένη σύρθηκε στο υπόγειο, που όμως της έμελλε να ζήσει ένα άλλο δράμα αργότερα το οποίο στη συνέχεια θα περιγράψουμε.

ΚΑΚΟΠΕΤΡΟΣ 1943

Μέσα σ΄ αυτό το κλίμα της εκδίκησης και της καταστροφής, στα 1943 ο Κακόπετρος πληρώνει πάλι με αίμα στο βωμό της θυσίας. Ένας μεθυσμένος Γερμανός στρατιώτης καταδιώκει πλανόδιο μικροπωλητή με τον οποίο είχε μια μικροπαρεξήγηση. Στο δρόμο του συναντά το Γιώργη Θεοδωράκη και την Κατίνα Θεοδωράκη, τους πυροβολεί και τους σκοτώνει χωρίς καμιά αιτία.

Τα γεγονότα στα Τσιχλιανά-Μαρτυρία

Στην απέναντι γειτονιά, στα Τσιχλιανά, συλλαμβάνεται ο Νικόλαος Τσιχλάκης και σέρνεται προς τα κάτω.

Εδώ όμως θα αφήσομε τον 90χρονο σήμερα μπάρμπα Τσιχλονικολή να μας αφηγηθεί τα γεγονότα της μέρας εκείνης

Λέει λοιπόν ο συνομιλητής μας:

«Με πιάσανε στην αυλή του σπιτιού. Ο Γερμανός σαν αστακός οπλισμένος, μου πήρε από την τσέπη τα λεφτά μου, την ταυτότητα και μου ΄ βγαλε τη ζώνη, για να μου δέσει τα χέρια.

Μ΄ έπιασε από τα μαλλιά, μου ακούμπησε το περίστροφο στο Γκαφά (σβέρκο) και μ΄ έσυρε πιο κάτω που είχαν τον ξάδελφό μου τον Τσιχλογιάννη με το γιο του Επιμενίδη. Μας έστησαν τον ένα δίπλα στον άλλο σε μικρή απόσταση.

Τότε άκουσα φωνές απέναντι στα Παπαδιανά. Όφου, Πολιό μου, όφου, Δημητράκη μου. Κατάλαβα πως οι γυναίκες μοιρολογούνταν τους συγγενείς μου Καρμπάδάκηδες.

Αμέσως ετοίμαζαν και τη δική μας εκτέλεση. Στο σημείο αυτό ο συνομιλητής μας σταματά. Ανάβει τσιγάρο και ακολουθεί σιγή. Ρουφά μια βαθιά ρουφηξιά από το τσιγάρο του, βγάζει τον καπνό αργά αργά και τον παρακολουθεί, ώσπου εξαφανίζεται.

:

Μπροστά μου ήταν ένας δέτης. Βάζω όση δύναμη είχα και ορμώ προς τα κάτω. Το πολυβόλο τώρα κακαρίζει, μα εγώ είναι χαμηλότερα και δε με βρίσκει.

Όμως ένα άλλο, από απέναντι, διασταυρώνει τα πυρά του με το … «δικό μου».

Ακούω φωνές Γερμανικές μα συνεχίζω ανάμεσα σε βράχους και θάμνους αγκαθωτούς. Τέλος τρυπώνω μέσα σ΄ ένα πυκνόφυλλο πλατανάκι, που στη ρίζα του είναι μια κολούμπα γεμάτη νερό.

. Εκεί έμεινα ως τις 4 το απόγευμα.

. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα ξεκληρίζουν την οικογένεια της Δεσποτοκωσταντίνας.

Τα τέσσερα βλαστάρια της, οι 19χρονοι Αναστάσης και Χαράλαμπος, ο 24χρονος Σπύρος και ο 27χρονος Μανώλης, σπαράζουν σαν κλωσόπουλα στα πόδια της και ξεψυχούν χωρίς να τις επιτρέψουν να πλύνει τις πληγές τους.Λίγο πιο πέρα, στο σπίτι της Μαλαντρίνας, ένα άλλο δράμα εκτυλίσσεται. Είναι αυτή που στην αρχή αναφέραμε πως γλίτωσε τραυματισμένη το Μάη του 1941, για να ζήσει την εκτέλεση δύο παιδιών της, του 21χρονου Αναστάση και του 19χρονου Μιχάλη, μπροστά στα μάτια της.

2.ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΑΛΑΝΔΡΑΚΗΣ

Μια άλλη μάνα στην πιο πέρα γειτονιά θρηνεί.Αυτή δεν είναι άλλη από την άλλοτε πανέμορφη και λυγερόκορμη Κρητικοπούλα από την αρχοντογέννα των Ρενιέρηδων, που, όταν το 1898 ο πρίγκιπας Γεώργιος σαν Αρμοστής της Κρήτης περνούσε για την Κάντανο, έσυρε πρώτη το χορό στην υποδοχή, την ώρα που άσταφτε και εβρόντα το τουφέκι για την αυτονομία της Κρήτης.

Αυτή λοιπόν η ηρωίδα, που την ώρα τούτη του χαλασμού έχει στη ράχη της 45 ακόμη χρόνια από τότε, είναι και τώρα στο επίκεντρο των γεγονότων.

Ο πρωτογιός της έχει φύγει χρόνια για την ξενιτιά και δεν τον έχει ξαναδεί. Ο Στέλιος της, ο ηρωικός λοχίας που στη μάχη της Κλεισούρας στις 30 Ιανουαρίου 1941 επικεφαλής διμοιρίας κατέλαβε το ύψωμα 1520, σκοτώθηκε όταν σε λίγο ο εχθρός επιχείρησε ανακατάληψη του υψώματος και έμεινε εκεί, ακοίμητος φρουρός των Εθνικών μας δικαίων στη Β. Ήπειρο.

Ο Λευτέρης της είναι από αυτούς που είχαν συλληφθεί στο μπλόκο των Βουκολιών κι είναι κλεισμένος στο κολαστήρι της Αγιάς, υπομένοντας τα πάνδεινα, εκεί που ο φασισμός εκμηδένιζε κάθε έννοια ανθρώπινης αντοχής κι αξιοπρέπειας.

.Κι έπρεπε ο νους της να σαλέψει. Όμως αυτό δεν έγινε. Έζησε σε βαθιά γεράματα. Κι όταν το 1967 πέθανε σε ηλικία 89 χρονών, είχε τα λογικά της, τη μνήμη της για όλους μας. Και μετά ετεροχρονισμένα, ίσως, γεγονότα που παραπάνω περιγράψαμε, επανερχόμαστε στο μακελειό της αποφράδας εκείνης μέρας.

Η σφαγή συνεχίστηκε ως τις βραδινές ώρες και το αίμα έτρεξε ποτάμι.

26 νεκροί της Παναγιάς των Ούννων τη μέρα εκείνη. Τα ονόματά τους είναι χαραγμένα στις μαρμάρινες πλάκες εντοιχισμένες σε μνημείο περίτεχνο στην κεντρική πλατεία του χωριού,

ΚΑΚΟΠΕΤΡΟΣ 1944

Τα τραγικά γεγονότα του 1944, Παραμονή της Παναγίας, 14 Αυγούστου. Στις Βουκολιές γίνεται το καθιερωμένο παζάρι, όπου οι κάτοικοι της γύρω περιοχής προμηθεύονται ή εμπορεύονται τα λιγοστά προϊόντα, όσα δηλαδή τους άφησαν οι άρπαγες του μόχθου τους.

Τη μέρα αυτή γίνεται μπλόκο και συλλαμβάνονται πολλοί. Ανάμεσά τους και εννιά Κακοπετριανοί που οδηγούνται στο κολαστήρι της Αγιάς, όπου επί 45 μέρες και νύχτες περνούν στιγμές τρόμου, φρίκης και αγωνίας.

.

Η εκδικητική τους μανία αποκορυφώνεται μετά το χτύπημα που δέχεται η φάλαγγά τους στον Άναβο στις 4 Αυγούστου 1944 από αντάρτες του ΕΛΑΣ, όπου σκοτώνονται έξι(6) Γερμανοί στρατιώτες και πυρπολούνται επτά αυτοκίνητα.

Στη μάχη αυτή παίρνουν μέρος και πατριώτες από τον Κακόπετρο

Στη στροφή του δρόμου πάνω από το σχολείο, ένα φορτηγό αυτοκίνητο προερχόμενο από την Παλαιοχώρα είναι γεμάτο επιβάτες με προορισμό τα Χανιά. Ο οδηγός υποχρεώνεται να σταματήσει και όλοι οι επιβάτες να κατέβουν, αφήνοντας τις αποσκευές τους στο αυτοκίνητο.

Επιβάτες και αποσκευές ελέγχονται εξονυχιστικά. Σ΄ ένα σακίδιο βρίσκουν λίρες Αγγλίας και έγγραφα της Αγγλικής αντικατασκοπείας. Αμέσως τα πολυβόλα στήνονται και τους λένε πως, αν δεν παρουσιαστεί ο κάτοχος του σακιδίου, θα εκτελεστούν επί τόπου όλοι. Τότε, ένα 24χρονο παλικάρι, ο Νικόλαος Γερωνυμάκης, από την γειτονική Γρα Κερά, πράκτορας της αγγλικής κατασκοπείας, με το κεφάλι ψηλά, βγαίνει δύο βήματα μπροστά και, με φωνή στεντόρεια σα να μιλούσε η Κρήτη ολόκληρη, φώναξε: «Δικό μου είναι το σακίδιο

Με σχοινιά δένεται στο άγκιστρο ενός τζιπ που με ταχύτητα τον σέρνει στο σκυροστρωμένο δρόμο, μπροστά στα έντρομα μάτια των συνεπιβατών του κι οι κοφτερές πέτρες του κρεουργούν το νεανικό κορμί του.

Μισοπεθαμένο, με θρυμματισμένα τα κόκαλα, χωρίς να γογγύζει ή να εκλιπαρεί, τον λύνουν από το αυτοκίνητο, του δένουν με σύρμα το δεξί χέρι με το αριστερό πόδι και τον κρεμούν σε μια αγριοαχλαδιά και με λογχισμούς τον αποτελειώνουν.

ΠΗΓΗ

ΤΣΟΥΡΟΥΝΙΑΝΑ 1944. (ΜΑΧΗ ΣΥΡΑΓΓΑΣ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ)

Κατά τις πρώτες μέρες του Αυγούστου καταστρώθηκε το σχέδιο επίθεσης που έγινε στις 13 Αυγούστου 1944 εναντίον μιας Γερμανικής φάλαγγας αυτοκινήτων στο Τοπολιανό Φαράγγι (ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ) Στη μάχη αυτή έλαβαν μέρος και κάτοικοι από τη γύρω περιοχή. Μεταξύ αυτών έλαβε μέρος και ο καπετάν Μανώλης Σγουρομάλλης(ΜΑΝΩΛΑΣ)με την ομάδα του.
Στη μάχη αυτή προξένησαν μεγάλες απώλειες στους Γερμανούς. Από τους δικούς μας σκοτώθηκαν ο Μοτάκης και ο Μαλανδράκης. Σε αντίποινα οι Γερμανοί δύο μόλις μέρες μετά την εκτέλεση των κατοίκων της ηρωικής ΜΑΛΑΘΥΡΟΥ, ξεκίνησαν τη νύχτα της 28ης Αυγούστου 1944 εναντίον των Τσουρουνιανών.
Ξημερώνοντας η 29η Αυγούστου, ισχυρές δυνάμεις είχαν περικυκλώσει το χωριό, αθόρυβα, χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τα γυναικόπαιδα που έμειναν στο χωριό. Πρέπει να σημειωθεί ότι μετάτη μάχη στο Τοπολιανό Φαράγγι, οι άνδρες κάθε βράδυ εγκατέλειπαν το χωριό και κρυβόταν στο βουνό, αφήνοντας στο χωριό τα γυναικόπαιδα και τους ηλικιωμένους.
Έτσι το πρωί ξεκινώντας, για να πάνε στις εργασίες τους, έντρομες αντίκρισαν τους Γερμανούς να έρχονται από την απέναντι πλαγιά και να πυροβολούν αδιακρίτως. Από τους πρώτους που έπεσαν νεκροί ήταν και ο εικοσάχρονος αδερφός μου Νίκος Τσουρουνάκης που μαζί με την αδελφή του Καλιόππη προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τον κλοιό. Δυστυχώς όμως δεν τα κατάφεραν και από απόσταση 30 περίπου μέτρων, τον πυροβόλησαν οι Γερμανοί και τον τραυμάτισαν θανάσιμα.
Λίγο πιο μακριά, μέσα στο χωριό σκοτώνουν τον 80χρονο Νικόλαο Περράκη, αδιαφορώντας για την ηλικία του και τα κατάλευκα μαλλιά του.
Στην άκρη του χωριού, σκοτώνουν τον 18χρονο ξάδελφο μας Γεώργιο Κωνστ. Τσουρουνάκη.
Λίγο μακρύτερα, πυροβολούν και σκοτώνουν τον γέροντα Οδυσσέα Μοτάκη 85 χρονών.
Οι υπόλοιποι Γερμανοί αφού λεηλάτησαν τα σπίτια, δεν άφησαν τίποτα όρθιο. Έκαψαν πόρτες και παράθυρα σε ορισμένα σπίτια. Μάζεψαν τα γυναικόπαιδα και τα πήγαν στην εκκλησία και τα φύλαγαν με τα πολυβόλα και το βράδυ φόρτωσαν τα λάφυρα στα ζώα και απεχώρησαν.
Ας έλθουμε τώρα στην άλλη πτυχή του δράματος των Τσουρουνιανών. Οι άνδρες όπως προαναφέρθηκε, βρισκόταν στο βουνό, όταν κατά τη συνήθεια τους, σηκώθηκαν κατά τις πρωινές ώρες για να επανέλθουν στο χωριό, είδαν σε μικρή απόσταση, εκατοντάδες Γερμανούς στα πιο απίθανα μέρη στα ‘’Σταυράκια’’ να τους έχουν περικυκλώσει και τότε επιχείρησαν έφοδο για να διασπάσουν τον κλοιό, για να διασωθούν στο γειτονικό δάσος της Μηλιάς. Πολλοί το κατόρθωσαν, δυστυχώς όχι όλοι, διότι οι Γερμανοί με τα πολυβόλα τους κυνηγούσαν και εκεί σκότωσαν τον ηρωικό Γεώργιο Τσουρουνάκη, πατέρα έξι (6) μικρών παιδιών.
Επίσης σκοτώνεται ο αείμνηστος Κώστας Χ. Μπιριντάκης από τον Ταυρωνίτη, που διέμενε στο χωριό της μητέρας του και του οποίου τον πατέρα είχαν τουφεκίσει οι Γερμανοί κατά τις πρώτες ημέρες της κατοχής.
Το δράμα δεν τελείωσε εδώ, το τελευταίο θύμα επρόκειτο να είναι ο ηρωικός αδελφός μας, τραυματίας του Αλβανικού Μετώπου, Εμμανουήλ Γεωργίου Τσουρουνάκη, ο οποίος λόγω του τραύματος του στο πόδι δεν μπορούσε να τρέξει προς το κοντινό δάσος. Ίσως και να τον βασάνιζε η ιδέα, του τι θα γίνει το χωριό και γι αυτό κινήθηκε για να ανέβει στο ύψωμα, προκειμένου να αντικρίσει το χωριό, δεν τα κατάφερε όμως και έπεσε νεκρός.
Η μνήμη των ηρωικών νεκρών των Τσουρουνιανών, θα παραμείνει αιώνια, γι αυτό και έχει στηθεί μνημείο στο τόπο της τραγωδίας, στην πλατεία του χωριού, που γιορτάζεται κάθε χρόνο.

ΠΗΓΗ.

ΛΑΦΟΝΗΣΙΑ

1.ΜΝΗΜΕΙΟ ( ΛΑΦΟΝΗΣΙ)
Kάθε χρόνο, την ημέρα της εορτής της Αγίας Ειρήνης εορτάζονται τα Λαφονήσια, προς τιμήν των μαρτύρων της σφαγής του 1824. Το Λαφονήσι ούτε αρχίζει ούτε τελειώνει με την σφαγή του 1824. Φτάνοντας στον μεγάλο ξεσηκωμό το 1866 στο Αρκάδι, ένα άλλο «Αρκάδι» το ομώνυμο πλοίο έμελλε να στιγματίσει την περιοχή. Σημαντικό ρόλο για την επανάσταση του 1866 έπαιξαν τα εξοπλισμένα πλοία που εφοδίαζαν τους επαναστάτες και διασπούσαν τον αποκλεισμό του νησιού βοηθώντας γυναικόπαιδα να φυγαδευτούν από την μανία των Τούρκων. Το «Αρκάδι» είχε γίνει πονοκέφαλος για τους Τούρκους και το είχαν επικηρύξει με 20000 λίρες. Έτσι φτάνουμε στις 7 Αυγούστου 1867, 43 χρόνια μετά το ολοκαύτωμα, στην ναυμαχία του Ελαφονησιού όπου μετά από ηρωική πάλη με μια μοίρα του Τουρκικού στόλου το πλοίο «Αρκάδι» αυτοκαταστράφηκε για να μην πέσει στα χέρια του εχθρού. Πλοίαρχος ήταν ο Γαλαξιδιώτης Κουρεντής και υποπλοίαρχος ο Παυλίδης, ο οποίος κατάφερε να ξεφύγει σε μια σπηλιά, όπου τον έκρυψαν και τον περιποιήθηκαν οι κάτοικοι του χωριού Σκλαβοπούλα στο Σέλινο. Επόμενος σταθμός που σημάδεψε την περιοχή ήταν το 1907. Το ναυάγιο του υπερωκεάνιου «Imperatrice», στο οποίο πνίγηκαν 300 άνθρωποι. Από τότε τοποθετήθηκε φάρος στην περιοχή που λειτουργούσε με πετρέλαιο. Το 1939 τοποθετήθηκε ασύρματος στον φάρο, οποίος τον καιρό της κατοχής χρησιμοποιήθηκε από αντιστασιακές οργανώσεις. Ο σημερινός φάρος δίπλα στο εκκλησάκι της Αγίας Ειρήνης είναι αυτόματος και λειτουργεί με ένα μίγμα ασετιλίνης και οξυγόνου. Η εμβέλειά του φτάνει τα 30 μ.

ΡΕΤΟΝΤΑ ΚΑΛΑΘΕΝΩΝ - ΒΙΛΑ ΤΡΕΒΙΖΑΝ - ΒΙΛΑ ΡΟΔΩΠΟΥ

1 .2. 3. ΒΙΛΑ ΤΡΕΒΙΖΑΝ

Στις αρχές του 1900 φτάνει στο νησί ένας μεγάλος αρχαιολόγος και αρχιτέκτονας, ο Ιταλός Giuseppe Gerola. Εν μέσω πολλών κινδύνων και περιπετειών, διασχίζει το νησί από άκρη σε άκρη και καταγράφει, φωτογραφίζει και μελετά ό,τι βενετσιάνικο έχει αφήσει όρθιο ο χρόνος και οι Τούρκοι.
Στην αξιοθαύμαστη κληρονομιά του βιβλίου του βρίσκονται τρία κτίρια ιδιαίτερου ενδιαφέροντος, ένα στο χωριό Δραπανιάς, το άλλο στο χωριό Ροδωπού και το τρίτο και αξιολογότερο στο χωριό Καλάθενες του νομού Χανίων. Το τελευταίο μνημείο είναι γνωστό ως βίλα Ρετόντα. Όπως διαπίστωσε ο Giuseppe Gerola και οι μετέπειτα ερευνητές, οι ιδιοκτήτες του δεν πρόλαβαν να το ολοκληρώσουν λόγω της τουρκικής εισβολής που έγινε στις 15 Ιουνίου του 1645 στο Κολυμπάρι Χανίων. Τη βίλα στο χωριό Δραπανιάς την ονόμασε βίλα Τρεβιζάν, από το όνομα της οικογένειας στην οποία ανήκε. Όσο για τη βίλα στο χωριό Ροδωπού, δεν κατέγραψε τους πιθανούς ιδιοκτήτες της εξαιτίας της καταστροφής του θυρεού.

4. 5. ΡΕΤΟΝΤΑ ΚΑΛΑΘΕΝΩΝ


Εβδομήντα χρόνια αργότερα η κυρία Φατούρου- Ησυχάκη συνεχίζει την έρευνα για τη βίλα Ρετόντα. Διαπιστώνει και εκείνη ότι το κτίριο είναι ημιτελές και ότι ο άνω όροφος που είχε προβλεφθεί δεν κατασκευάστηκε. Το αρχιτεκτονικό σχέδιο είναι πανομοιότυπο με σχέδιο του αρχιτέκτονα Palladio για τη βίλα Ροτόντα στην Vicenza της Ιταλίας. Ανακαλύπτει ακόμη ότι τα σχέδια τα έφερε στα Χανιά ο Onorio Belli, οικογενειακός φίλος του Palladio, ο οποίος ήταν γιατρός, βοτανολόγος, αρχιτέκτονας και αρχαιολόγος, και εργάστηκε στο Ηράκλειο και στα Χανιά σαν γιατρός. Αναφέρει επίσης ότι από τα ίδια σχέδια του Palladio είχε εμπνευστεί κι ο αρχιτέκτονας και πρόεδρος των ΗΠΑ Τζέφερσον για το σχέδιο του Λευκού Οίκου.
Διασταυρώνοντας ιστορικές πηγές και μετέπειτα εργασίες προκύπτουν υπόνοιες ότι το κτίριο που βρίσκεται στο Δραπανιά και είναι γνωστό ως βίλα Τρεβιζάν δεν ανήκε στην οικογένεια των Τρεβιζάν. Καταγραφές της εποχής αποκαλύπτουν ότι η οικογένεια αυτή δεν είχε ούτε κρητικό αλλά ούτε βενετσιάνικο τίτλο ευγενείας. Το κτίριο αυτό πιθανόν ανήκε στην οικογένεια Polani ή ίσως στην οικογένεια των Γαβαλάδων. Η βίλα στο χωριό Ροδωπού ανήκε στην οικογένεια των Polani, εκείνη στο χωριό Καλάθενες πιθανόν στην οικογένεια των Τζαγκαρόλων αντί για την οικογένεια των Καλλέργηδων.
Και τα τρία αυτά σπίτια είναι σήμερα σε άθλια κατάσταση.
6. ΕΝΕΤΙΚΗ ΕΠΑΥΛΗ ΡΟΔΩΠΟΥ
Με εξαίρεση το κτίσμα του Ροδωπού στο οποίο έγινε μια υποτυπώδης συντήρηση για να μην καταρρεύσει, η βίλα στο χωριό Δραπανιάς υπέστη σοβαρές ζημιές με τον σεισμό των Αντικυθήρων. Και η βίλα στο χωριό Καλάθενες είναι σήμερα στάβλος και τρώγλη. Είναι κατάντια του πολιτισμού μας ένα σπίτι κτισμένο με σχέδιο του Palladio να βρίσκεται σε αυτή την τραγική κατάσταση. Είναι καιρός να δοθούν μερικά ευρωπαϊκά κονδύλια για την αναστήλωση τέτοιων μνημείων ώστε να μαθαίνουν οι νέοι μας την ιστορία τους αλλά και για να βοηθηθούν οικονομικά οι κάτοικοι ορεινών και απρόσιτων περιοχών.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΕΝΕΤΙΚΑ ΚΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΑΡΧΟΝΤΙΚΑ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΔΩ

ΠΛΑΚΑΛΩΝΑ.ΜΝΗΜΕΙΟ

ΕΞΙΣΤΟΡΙΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΝΕΥΘΕΝΤΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΒΑΒΟΥΛΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΓΓΕΝΗ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΗ ΒΑΒΟΥΛΕ.
Μπαρμπας ητονε !!
Οπως λεει ο πατερας μου εφυγανε κοπελλια απο το χωριο (ΣΤΡΟΒΛΕΣ) αρματωμενοι να πολεμησουνε με ενθουσιασμο...
κουζουλαδα εκανανε μου εχει πει συγκεκριμενα, που πηγαινανε λεει ;;
Θαρρω πως ητανε νεος δεν ειχε παει ακομα φανταρος ο Δημητρης...
γραφει στο βιβλιο του σχετικα

Θυμαμαι οταν ο δρομος επερνουνε απο κεια, πιο κατω που ισιωνει μετα τις στροφες, σε ενα σημειο συγκεκριμενο οντεν επερνουσαμε με το αμαξι και εμεις πιτσιρκαδες μας ελεγε ο πατερας μου : εδω εφαγανε ενα Γερμανο με τη μοτοσυκλετα, ειχανε στησει καρτερι και λιγο πριν περασει ετεντωσανε ενα σκοινι στο υψος του λαιμου και του κοψανε την κεφαλη !!
Ως απειρος ομως δυστηχως εχαθη.........
ΓΙΑ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΙΣΟΔΟΥ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΚΙΣΣΑΜΟ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

ΜΝΗΜΕΙΑ ΚΑΣΤΕΛΛΙΟΥ

1.ΕΛ.ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
2.ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ

ΚΑΛΑΘΕΝΕΣ -ΜΝΗΜΕΙΟ

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΕΝΔΟΞΟ ΧΩΡΙΟ ΠΟΥ ΣΥΝΕΒΑΛΕ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ.

ΚΑΚΟΠΕΤΡΟΣ

ΚΑΚΟΠΕΤΡΟΣ ΚΙΣΣΑΜΟΥ.
ΜΝΗΜΕΙΟ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΕΠΙ ΓΕΡΜΑΝΟΚΑΤΟΧΗΣ.
ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΣΤΟΥΣ ΕΘΝΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΚΟ ΧΩΡΙΟ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

ΒΑΘΗ ΙΝΝΑΧΩΡΙΟΥ (ΚΟΥΝΕΝΙ)

ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΣΤΗ ΒΑΘΗ ΚΙΣΣΑΜΟΥ
Σ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΜΠΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΤΑΤΟ ΧΩΡΙΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΣΦΑΓΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ

Η ΣΦΑΓΗ ΣΤΗΝ ΜΑΛΑΘΥΡΟ ΕΠΙ ΓΕΡΜΑΝΟΚΑΤΟΧΗΣ

Στις 28 Αυγούστου 1944, ενώ οι καμπάνες ετοιμάζονταν: να ηχήσουν χαρμόσυνα και λυτρωτικά αναγγέλλοντας το τέλος του χιλιόχρονου Γ΄ Ράιχ, οι Γερμανοί επέδραμαν με πρωτοφανή αγριότητα κατά του ελληνικού χωριού της Κισσάμου Μαλάθηρο και εκτέλεσαν ένα από τα πιο στυγερά κακουργήματα της απαίσιας κατοχής τους.

Οι κάτοικοι της Μαλαθήρου, ριζωμένοι στην κακοτράχαλη πατρογονική τους γη ετοίμαζαν τα σύνεργα με τα οποία θα τρυγούσαν τους γλυκείς καρπούς του Διονύσου.
Για τη συντριβή του τρομερού δυνάστη οι Μαλαθηριανοί υπέθαλπαν Άγγλους στο χωριό τους, που με τους ασυρμάτους μετέδιδαν πολύτιμες πληροφορίες στη Μέση Ανατολή και παρείχαν άσυλο στους Κρητικούς απόστολους της εξέγερσης. Την πατριωτική τους αυτή δράση πληροφορήθηκαν οι Γερμανοί και αποφάσισαν να εξολοθρεύσουν τη Μαλάθηρο.

61 μάρτυρες βάδιζαν στο δύσβατο δρόμο και κανένας δεν άρθρωνε λέξη. Τα μάτια ερευνητικά στρέφονταν προς όλες τις κατευθύνσεις και αναζητούσαν εξιχνίαση της πορείας. Όλοι προαισθάνονταν το μεγάλο κακό, αλλά και κανείς δεν ήθελε να πιστέψει. Ήλπιζαν ότι θα τους φυλάκιζαν στη Βαστίλη της Κρήτης, Αγιά.
Τα θύματα ήσαν: Αναστασάκης Αντ.,Αναστασάκης Ιωάννης, Αναστασάκης Παναγ., Αρτεμάκης Κων/νος, Γναφάκης Εμμ., Δαράκης Κων., Καρτσωνάκης Δ. Αντ,Καρτσωνάκης Ι.Αντ.,Καρτσωνάκης Ε.Γεώργ.,Καρτσωνάκης Μ.Γεωρ.,Καρτσωνάκης Σ.Γεωρ.,Καρτσωνάκης Δημ.,Καρτσωνάκης Κων.,Καρτσωνάκης Δ.Μιχ.,Καρτσωνάκης Κ.Μιχ.,Καρτσωνάκης Στεφ.,Κορναράκης Δημ.,Κουμάκης Εμμ.,Κουμακης Επαμ.,Κουμάκης Δημ., Κυρκοράκης Γεωρ.,Λουβιτάκης Κων., Λουπασάκης Γεώρ.,Μπαμπουνάκης Αντ.,Μπαμπουνάκης Δημ.,Μπαμπουνάκης Εμμ.,Μπαμπουνάκης Ιωαν., Μπαμπουνάκης Μίν, Μπαμπουνάκης Μιχ.,Μπαμπουνάκης Νικ.,Μπαχαδάκης Δημ., Μπαχαδάκης Δ. Εμμ.,Μπαχαδάκης Σ. Εμμ.,Μπαχαδάκης Μιχ., Νταμουλάκης Αντ.,Ξενικάκης Ιωαν., Ξενικάκης Στυλ., Παπαδάκης Γεώρ.,Παπαδάκης Εμμ.,Παπαδάκης Στυλ.,Πατεράκης Γεωρ.,Σημαντηράκης Γεώρ.,Σημαντηράκης Εμμ., Σημαντηράκης Μεν., Σημαντηράκης Στυλ.,Σηφοδασκαλάκης Γεώρ.,Σκανδαλάκης Δ.Γεωρ.,Σκανδαλάκης Κ.Γεώρ.,Σκανδαλάκης Θεοχ., Σκανδαλάκης Νικ.,Σκανδαλάκης Σταύρ.,Σκανδαλάκης Στυλ.,Στεφανουδάκης Αποστ.,Στεφανουδάκης Εμμ.,Στεφανουδάκης Ιωάν.,Τζανακάκης: Στυλ.,Τζωρτζάκης Χαρ.Ιωάν.,Τζωρτζάκης Χαρ.,Τζωρτζάκης Χαρ.Μιχαήλ, Ψαράκης Ανδ.

ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΕΛΑΙΟΔΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΜΑΣ.

1. ΒΟΥΒΕΣ . Στο χωριό Βούβες του Δήμου Κολυμβαρίου, εδώ και 2.500 - 3.000 χρόνια υπάρχει ένα ελαιόδεντρο το οποίο ακόμα συνεχίζει να μας δίνει καρπούς.
Πρόκειται για το αρχαιότερο ελαιόδεντρο εν ζωή στην Ελλάδα και μάλλον το αρχαιότερο στον πλανήτη.
Έχει χαρακτηριστεί μνημείο της φύσης από την Unesco, ενώ κάθε 4 χρόνια πριν την έναρξη των Ολυμπιακών αγώνων με μεγάλη επισημότητα κόβετε κότινος ελιάς από το δέντρο, ο οποίος δίνετε στον νικητή του Μαραθώνιου αγωνίσματος !

ΑΝΔΡΙΑΝΤΑΣ ΚΡΗΤΑ ΕΘΕΛΟΝΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΥ ( ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ )

ΑΠΟ ΤΟ 1903 ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝΕ ΓΙΑ ΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΚΡΗΤΙΚΟΙ ΕΩΣ ΤΟ 1908 ΠΟΥ ΑΝΑΚΗΡΥΧΤΗΚΕ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΕΔΟΘΗΚΕ ΑΜΝΗΣΤΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΕΒΗΚΑΝΕ ΑΠΟ ΤΑ ΒΟΥΝΑ ΟΙ ΑΝΤΑΡΤΕΣ ΟΙ ΚΡΗΤΙΚΟΙ ΠOΤΕ ΔΕΝ ΕΠΑΨΑΝ ΝΑ ΠΕΡΝΑΝΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΟΛΕΜΑΝΕ ΤΟΥΣ ΒΟΥΛΓΑΡΟΥΣ.

ΣΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΜΗΤΡΩΟ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΩΝ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΑΡΚΕΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΤΟ 1936 ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ 494 ΟΝΟΜΑΤΑ ΚΡΗΤΙΚΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΟΙ 136 ΣΚΟΤΩΘΗΚΑΝ ΣΤΙΣ ΜΑΧΕΣ.Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΟΜΩΣ ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΡΗΤΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝΕ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΕΤΥΧΕ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΟΤΙ ΣΥΝΤΑΣΣΕΤΑΙ ΜΗΤΡΩΟ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΩΝ ΚΑΙ ΦΡΟΝΤΙΣΑΝΕ ΝΑ ΥΠΟΒΑΛΟΥΝ ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΤΩΝ ΣΤΕΛΝΟΝΤΑΣ ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ ΕΠΙΣΗΣ ΔΕΝ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΕΠΕΣΑΝ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΓΙΑΤΙ ΠΟΛΛΟΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΦΥΓΑΝΕ ΑΠΟ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΟΥΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΟΥΝΕ ΠΟΥ ΠΑΝΕ ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ ΧΑΘΗΚΑΝ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΧΩΡΙΣ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΤΟΥΣ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΤΟΥΣ.ΕΤΣΙ ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ 494 ΤΟΥ ΜΗΤΡΩΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΤΕΘΟΥΝ ΑΛΛΟΙ ΠΕΡΙΠΟΥ 300 ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΔΕ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΑ ΣΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΣΟΝΤΟΥ ΒΑΡΔΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΦΑΚΙΑ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΥΚΟΛΟ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΥΝΕ ΑΜΕΣΩΣ ΟΙ ΚΡΗΤΙΚΟΙ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΟΣ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΠΟΛΕΜΑΝΕ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΤΩΡΑ ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ Η ΠΡΩΤΗ ΕΝΤΟΛΗ ΗΤΑΝ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΝ ΤΙΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΑΛΛΑ ΟΙ ΒΟΥΛΓΑΡΟΙ ΗΤΑΝ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ. ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΤΑ ΓΝΩΡΙΜΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΕΔΩ ΣΕ ΑΓΝΩΣΤΟ ΤΟΠΟ ΚΑΙ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΟΥΣ ΚΡΗΤΙΚΗ ΔΙΑΛΕΚΤΟ ΣΥΧΝΑ ΑΚΟΥΓΑΝΕ ΒΛΑΧΙΚΑ ΚΑΙ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑ.

ΔΥΣΚΟΛΕΥΤΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΕ ΕΝΑΣ ΝΑ ΜΙΛΑΕΙ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΕΛΛΗΝΑΣ,ΟΠΩΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ,ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΠΙΟ ΦΑΝΑΤΙΚΟΣ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΑΠΟ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΜΕΡΙΚΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ.ΤΑ ΦΑΓΗΤΑ ΤΑ ΣΠΗΤΙΑ ΤΑ ΡΟΥΧΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΟΠΩΣ ΤΑ ΓΝΩΡΙΖΑΝΕ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ.ΠΟΛΛΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ ΑΡΧΙΖΟΝΤΑΣ ΜΑΛΙΣΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΟΡΟ ΗΤΑΝ ΑΛΛΙΩΤΙΚΕΣ ΕΔΩ.ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΣΥΝΗΘΙΣΤΗ ΗΤΑΝ ΚΑΙ Η ΤΕΧΝΙΚΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΜΕ ΤΙΣ ΚΡΥΨΩΝΕΣ ΑΠΟ ΟΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΞΕΚΛΟΥΒΙΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΚΟΜΙΤΑΤΖΗΔΕΝ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΓΚΛΩΒΙΣΤΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ.ΠΑΡ ΟΛΕΣ ΟΜΩΣ ΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΗΓΕΝΕΙΣ ΗΤΑΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΣΗΚΩΣΑΝ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΟΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΠΛΗΡΩΣΑΝ ΜΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ .ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΟ ΣΚΛΗΡΕΣ ΜΑΧΕΣ ΠΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΗΤΑΝ ΣΤΙΣ 28 ΜΑΙΟΥ ΤΟΥ 1906 ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΛΕΧΟΒΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΤΡΕΜΠΕΝΟ ( ΒΑ ΤΗΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ ) ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ..

Η ΜΑΧΗ ΑΥΤΗ ΕΜΕΙΝΕ ΘΡΥΛΙΚΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΩΝ ΚΑΙ ΟΣΕ ΦΟΡΕΣ ΜΙΛΟΥΣΑΝ ΓΙ ΑΥΤΗΝ ΤΕΛΕΙΩΝΑΝ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΧΗ

- ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ!..........

ΜΝΗΜΕΙΟ ΜΕΤΣΟΒΟ

ΜΕΤΣΟΒΟ.ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑΣ,ΗΡΩΟ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ ΚΡΗΤΩΝ ΥΠΕΡ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΗΠΕΙΡΟΥ.

ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ