1821 Οι Τούρκοι κατακαίουν τον Άσκυφον και άλλα χωριά της Κρήτης.
1822.— Στην θέσιν Σκλαβόκαμπον της Χαλέπας Κρήτης έγινε μάχη μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων και ουδείς ενίκησε.
Στο Μεγάλο Κάστρο Κρήτης καταπλέει τουρκικός στόλος και αποβιβάζει στρατόν, ο οποίος συνάπτει μάχην με τους επαναστάτες Έλληνες και τούς διασκορπίζει
Τρίτη 31 Αυγούστου 2010
Δευτέρα 30 Αυγούστου 2010
ΛΑΦΟΝΗΣΙΑ
1.ΜΝΗΜΕΙΟ ( ΛΑΦΟΝΗΣΙ)
Kάθε χρόνο, την ημέρα της εορτής της Αγίας Ειρήνης εορτάζονται τα Λαφονήσια, προς τιμήν των μαρτύρων της σφαγής του 1824. Το Λαφονήσι ούτε αρχίζει ούτε τελειώνει με την σφαγή του 1824. Φτάνοντας στον μεγάλο ξεσηκωμό το 1866 στο Αρκάδι, ένα άλλο «Αρκάδι» το ομώνυμο πλοίο έμελλε να στιγματίσει την περιοχή. Σημαντικό ρόλο για την επανάσταση του 1866 έπαιξαν τα εξοπλισμένα πλοία που εφοδίαζαν τους επαναστάτες και διασπούσαν τον αποκλεισμό του νησιού βοηθώντας γυναικόπαιδα να φυγαδευτούν από την μανία των Τούρκων. Το «Αρκάδι» είχε γίνει πονοκέφαλος για τους Τούρκους και το είχαν επικηρύξει με 20000 λίρες. Έτσι φτάνουμε στις 7 Αυγούστου 1867, 43 χρόνια μετά το ολοκαύτωμα, στην ναυμαχία του Ελαφονησιού όπου μετά από ηρωική πάλη με μια μοίρα του Τουρκικού στόλου το πλοίο «Αρκάδι» αυτοκαταστράφηκε για να μην πέσει στα χέρια του εχθρού. Πλοίαρχος ήταν ο Γαλαξιδιώτης Κουρεντής και υποπλοίαρχος ο Παυλίδης, ο οποίος κατάφερε να ξεφύγει σε μια σπηλιά, όπου τον έκρυψαν και τον περιποιήθηκαν οι κάτοικοι του χωριού Σκλαβοπούλα στο Σέλινο. Επόμενος σταθμός που σημάδεψε την περιοχή ήταν το 1907. Το ναυάγιο του υπερωκεάνιου «Imperatrice», στο οποίο πνίγηκαν 300 άνθρωποι. Από τότε τοποθετήθηκε φάρος στην περιοχή που λειτουργούσε με πετρέλαιο. Το 1939 τοποθετήθηκε ασύρματος στον φάρο, οποίος τον καιρό της κατοχής χρησιμοποιήθηκε από αντιστασιακές οργανώσεις. Ο σημερινός φάρος δίπλα στο εκκλησάκι της Αγίας Ειρήνης είναι αυτόματος και λειτουργεί με ένα μίγμα ασετιλίνης και οξυγόνου. Η εμβέλειά του φτάνει τα 30 μ.
Κυριακή 29 Αυγούστου 2010
ΤΡΑΓΟΥΔΙ
ΜΙΑ ΤΑΧΙΝΗ ΣΗΚΩΝΟΜΑΙ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΟ ΚΥΝΗΓΙ
ΚΑΙ ΠΕΡΝΩ ΤΑ ΣΚΥΛΑΚΙΑ ΜΟΥ ΤΟ ΓΑΛΑΝΟ ΚΑΙ ΜΑΥΡΟ
ΚΙ ΕΙΣ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟΝ ΑΝΕΒΗΚΑ ΛΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΑΛΩ
ΚΙ ΑΠΗΣ ΑΠΟΛΑΓΩΝΕΨΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΛΗ ΜΟΥ ΚΡΙΣΗ
ΒΡΙΣΚΩ ΜΙΑ ΚΟΡΗ ΚΙ ΕΠΛΥΝΕ ΣΕ ΜΑΡΜΑΡΕΝΙΑ ΒΡΥΣΗ
ΣΙΜΩΝΩ ΧΑΙΡΕΤΩ ΝΤΗΝΕ ΛΕΩ ΤΣΗ ((ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΚΟΡΗ))
((ΚΑΛΩΣ ΤΟΝ ΤΟ ΛΕΒΕΝΤΗ ΜΟΥ ΤΟ ΠΛΟΥΜΙΣΤΟ ΣΤΑΘΩΡΙ))
ΚΙ Η ΜΑΝΑ ΤΖΗ ΤΣΙ ΦΩΝΙΑΞΕ ΑΠ ΩΡΙΟ ΠΑΡΑΘΥΡΙ
ΚΟΡΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΠΟΠΛΥΝΕΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΝΑ ΓΑΕΙΡΕΙΣ
((ΕΠΛΥΝΑ ΓΩ ΚΙ ΑΠΟΠΛΥΝΑ ΚΙ ΕΧΩ ΚΑΙ ΣΤΕΓΝΩΜΕΝΑ
ΜΑ ΚΥΝΗΓΑΡΗΣ ΜΕ ΚΡΑΤΕΙ ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΑΠΟΥ ΤΗΝ ΧΕΡΑ))
(( ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΥΤΟΣ Ο ΚΥΝΗΓΟΣ ΠΟΥ ΚΑΝ ΕΥΤΗ ΤΗ ΦΕΣΤΑ΄?
ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΕΦΟΒΗΘΗΚΕ ΤΑ ΔΕΚΟΧΤΩ Σ ΑΔΕΡΦΙΑ
Π ΟΝΤΕ ΣΕΙΣΤΟΥΝ ΚΑΙ ΛΥΓΙΣΤΟΥΝ ΚΑΙ ΠΙΑΣΟΥΝ ΤΑ ΔΟΞΑΡΙΑ
Η ΓΗΣ ΚΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΡΕΜΕΙ ΤΖΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΓΥΑΛΟΥ ΤΑ ΨΑΡΙΑ?)
ΠΗΓΗ. ΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΡΗΤΗΣ.
ΣΤΑΜ.ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ.
ΧΑΝΙΑ 1993.
ΚΑΙ ΠΕΡΝΩ ΤΑ ΣΚΥΛΑΚΙΑ ΜΟΥ ΤΟ ΓΑΛΑΝΟ ΚΑΙ ΜΑΥΡΟ
ΚΙ ΕΙΣ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟΝ ΑΝΕΒΗΚΑ ΛΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΑΛΩ
ΚΙ ΑΠΗΣ ΑΠΟΛΑΓΩΝΕΨΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΛΗ ΜΟΥ ΚΡΙΣΗ
ΒΡΙΣΚΩ ΜΙΑ ΚΟΡΗ ΚΙ ΕΠΛΥΝΕ ΣΕ ΜΑΡΜΑΡΕΝΙΑ ΒΡΥΣΗ
ΣΙΜΩΝΩ ΧΑΙΡΕΤΩ ΝΤΗΝΕ ΛΕΩ ΤΣΗ ((ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΚΟΡΗ))
((ΚΑΛΩΣ ΤΟΝ ΤΟ ΛΕΒΕΝΤΗ ΜΟΥ ΤΟ ΠΛΟΥΜΙΣΤΟ ΣΤΑΘΩΡΙ))
ΚΙ Η ΜΑΝΑ ΤΖΗ ΤΣΙ ΦΩΝΙΑΞΕ ΑΠ ΩΡΙΟ ΠΑΡΑΘΥΡΙ
ΚΟΡΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΠΟΠΛΥΝΕΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΝΑ ΓΑΕΙΡΕΙΣ
((ΕΠΛΥΝΑ ΓΩ ΚΙ ΑΠΟΠΛΥΝΑ ΚΙ ΕΧΩ ΚΑΙ ΣΤΕΓΝΩΜΕΝΑ
ΜΑ ΚΥΝΗΓΑΡΗΣ ΜΕ ΚΡΑΤΕΙ ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΑΠΟΥ ΤΗΝ ΧΕΡΑ))
(( ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΥΤΟΣ Ο ΚΥΝΗΓΟΣ ΠΟΥ ΚΑΝ ΕΥΤΗ ΤΗ ΦΕΣΤΑ΄?
ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΕΦΟΒΗΘΗΚΕ ΤΑ ΔΕΚΟΧΤΩ Σ ΑΔΕΡΦΙΑ
Π ΟΝΤΕ ΣΕΙΣΤΟΥΝ ΚΑΙ ΛΥΓΙΣΤΟΥΝ ΚΑΙ ΠΙΑΣΟΥΝ ΤΑ ΔΟΞΑΡΙΑ
Η ΓΗΣ ΚΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΡΕΜΕΙ ΤΖΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΓΥΑΛΟΥ ΤΑ ΨΑΡΙΑ?)
ΠΗΓΗ. ΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΡΗΤΗΣ.
ΣΤΑΜ.ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ.
ΧΑΝΙΑ 1993.
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
1822.— Περί το μοναστήριον του Αυλοποτάμου Κρήτης μάχονται Έλληνες και Τούρκοι και ουδείς ενίκησε
Σάββατο 28 Αυγούστου 2010
ΤΡΑΓΟΥΔΙ
Η μάνα μου με πολεμά γυναίκα να μου δώση,
Και τον παπά εκάλεσε να μάςε στεφανώση.
Μιαν όμορφη μιάν νόστιμη εις ούλαν τση τα κάλλη,
‘Σ τη γειτονειά μου κοπελιά δεν ήτον τέθοια άλλη.
Κι’ όντεν μου τη βλογούσανε καλόγνωμη μου φάνη,
Δε μου μιλεί κ’εθάρρεψα την ταπεινή μου κάνει.
Κ’εγώ την εμπιστεύτηκα νοικοκερά ‘ς το στάρι
Κ’εκείνη μου το ξόδιασε και το’φαε ‘ς το ψάρι.
‘Ρωτώ τηνε αν έβγαλε στάρ’απ’την κοφινίδα
Κ’εκείνη μ’αποκρίνεται, «Καθόλου δεν το είδα».
‘Ρωτώ τηνε τι γείνηκε το λάδι και δεν έχει;
Κ’εκείνη μ’αποκρίνεται καθόλου δεν κατέχει.
Με μάνιτα τήνε ρωτώ τι γείνη το κριθάρι
Και η περυσινή φακή απού ’χα ‘ς το πιθάρι;
Και το κρασ’ απού το βουτσί, το ξείδ’ απ’ τη λαήνα
Κι’ απού τη μπότσα τη ρακή, τι τά ’καμες κ’εκείνα;
Τα χοντροκούκκια και τσ’εληαίς πού’χα ‘πού τον κουμπάρο,
Για πέ μου τίνος τά’δωκες να πάω να τα πάρω;
Τη γλίνα και το βότυρο τσ’εληαίς τσή τσακισμέναις,
Τσή πιπεριαίς πού’χα τουρσί, τίνος τσή’χεις δοσμέναις;
Και το μπαμπάκι τ’άκλωστο και τ’άλλο το κλωσμένο,
Λινάρι πού’χα άστριφτο και τ’άλλο το στριμμένο,
Μαλλιά ξασμένα μιάν οκκά, ομορφοχτενισμένα
Για πέ μου ίντα τά’καμες; Τίνος τά’χεις δοσμένα;
‘Ρωτώ τηνε τι τά ’καμε κ’εκείνη μου θυμόνει
και κάνει μου την ταμπεινή ογιά να με βουλονη.
Δεν έχασα κ’εγώ καιρό και πιάνω ‘να στελιάρι
Και τάκα ξύλο ‘ς τα πλευρά, ώστε να μαϊνάρη.
Έφαε ξύλο περισσό κ’εχόρτασε τ’ασκίν τση
Κ’ είπέ μου τα μαρτύριαν τση που να κα’ η ψυχήν τση.
-Το στάρι άντρα μού’στειλα ‘ς του μυλωνά τη νύχτα
Και τ’άλεσε και το ’καμε αλεύρ’ απού δεν είχα.
Κι’ άλλό ‘φαγα κι’ αλλό ‘δωκα πού ’ρχεται ένας κι’ άλλος.
Κι’ άλλό ‘χυσα του χοίρου μου για να γενή μεγάλος.
Το λάδι πάλι το’βανα ‘ς το λύχνο το μεγάλο
Κ’εκείνος το κατάλυσε, τ’αμμάθια θα του βγάλω.
-Το στάρι λές πώς το’δωκες πού’ρχεται ένας κι’ άλλος
Και πώς το λάδι το ’φαε ο λύχνος ο μεγάλος,
Μα το κρασί απ’το βουτσί το ξείδ’ απ ’ τη λαήνα
Κι’απού την μπότσα τη ρακή, τι τά ‘καμες εκείνα;
-Άντρα μου, πόνος μ’έπιασε κ’ένας θεός το ξέρει
Για να τελιώσω ήμουνε μα συ δεν το πιστεύγεις-.
Κ’ήρθ’η κεραγειτόνισσα δεν είχα τι τσή κάμω-
Και μου ’καμ’ ένα γιατρικό, που ‘μουνε ν’ αποθάνω.
Και το κρασί μου το’βραζε μαζί με το κριθάρι
Και το’θετε ‘ς τον πόνο μου αντίς ογιά λινάρι.
Τσή πιπεριαίς μου τσή ‘βανε για γιατρικό μεγάλο
Κι’απού την μπότσα τη ρακή, δεν είχα ίντα κάμω.
-Και το μπαμπάκι τ’άβγαρτο και τ’άλλο το βγαρμένο
Πώς δε μου λές τι το’καμες; Τίνος το’χεις δοσμένο;
Και τον παπά εκάλεσε να μάςε στεφανώση.
Μιαν όμορφη μιάν νόστιμη εις ούλαν τση τα κάλλη,
‘Σ τη γειτονειά μου κοπελιά δεν ήτον τέθοια άλλη.
Κι’ όντεν μου τη βλογούσανε καλόγνωμη μου φάνη,
Δε μου μιλεί κ’εθάρρεψα την ταπεινή μου κάνει.
Κ’εγώ την εμπιστεύτηκα νοικοκερά ‘ς το στάρι
Κ’εκείνη μου το ξόδιασε και το’φαε ‘ς το ψάρι.
‘Ρωτώ τηνε αν έβγαλε στάρ’απ’την κοφινίδα
Κ’εκείνη μ’αποκρίνεται, «Καθόλου δεν το είδα».
‘Ρωτώ τηνε τι γείνηκε το λάδι και δεν έχει;
Κ’εκείνη μ’αποκρίνεται καθόλου δεν κατέχει.
Με μάνιτα τήνε ρωτώ τι γείνη το κριθάρι
Και η περυσινή φακή απού ’χα ‘ς το πιθάρι;
Και το κρασ’ απού το βουτσί, το ξείδ’ απ’ τη λαήνα
Κι’ απού τη μπότσα τη ρακή, τι τά ’καμες κ’εκείνα;
Τα χοντροκούκκια και τσ’εληαίς πού’χα ‘πού τον κουμπάρο,
Για πέ μου τίνος τά’δωκες να πάω να τα πάρω;
Τη γλίνα και το βότυρο τσ’εληαίς τσή τσακισμέναις,
Τσή πιπεριαίς πού’χα τουρσί, τίνος τσή’χεις δοσμέναις;
Και το μπαμπάκι τ’άκλωστο και τ’άλλο το κλωσμένο,
Λινάρι πού’χα άστριφτο και τ’άλλο το στριμμένο,
Μαλλιά ξασμένα μιάν οκκά, ομορφοχτενισμένα
Για πέ μου ίντα τά’καμες; Τίνος τά’χεις δοσμένα;
‘Ρωτώ τηνε τι τά ’καμε κ’εκείνη μου θυμόνει
και κάνει μου την ταμπεινή ογιά να με βουλονη.
Δεν έχασα κ’εγώ καιρό και πιάνω ‘να στελιάρι
Και τάκα ξύλο ‘ς τα πλευρά, ώστε να μαϊνάρη.
Έφαε ξύλο περισσό κ’εχόρτασε τ’ασκίν τση
Κ’ είπέ μου τα μαρτύριαν τση που να κα’ η ψυχήν τση.
-Το στάρι άντρα μού’στειλα ‘ς του μυλωνά τη νύχτα
Και τ’άλεσε και το ’καμε αλεύρ’ απού δεν είχα.
Κι’ άλλό ‘φαγα κι’ αλλό ‘δωκα πού ’ρχεται ένας κι’ άλλος.
Κι’ άλλό ‘χυσα του χοίρου μου για να γενή μεγάλος.
Το λάδι πάλι το’βανα ‘ς το λύχνο το μεγάλο
Κ’εκείνος το κατάλυσε, τ’αμμάθια θα του βγάλω.
-Το στάρι λές πώς το’δωκες πού’ρχεται ένας κι’ άλλος
Και πώς το λάδι το ’φαε ο λύχνος ο μεγάλος,
Μα το κρασί απ’το βουτσί το ξείδ’ απ ’ τη λαήνα
Κι’απού την μπότσα τη ρακή, τι τά ‘καμες εκείνα;
-Άντρα μου, πόνος μ’έπιασε κ’ένας θεός το ξέρει
Για να τελιώσω ήμουνε μα συ δεν το πιστεύγεις-.
Κ’ήρθ’η κεραγειτόνισσα δεν είχα τι τσή κάμω-
Και μου ’καμ’ ένα γιατρικό, που ‘μουνε ν’ αποθάνω.
Και το κρασί μου το’βραζε μαζί με το κριθάρι
Και το’θετε ‘ς τον πόνο μου αντίς ογιά λινάρι.
Τσή πιπεριαίς μου τσή ‘βανε για γιατρικό μεγάλο
Κι’απού την μπότσα τη ρακή, δεν είχα ίντα κάμω.
-Και το μπαμπάκι τ’άβγαρτο και τ’άλλο το βγαρμένο
Πώς δε μου λές τι το’καμες; Τίνος το’χεις δοσμένο;
Παρασκευή 27 Αυγούστου 2010
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
1821.—Οι Σφακιανοί οπλαρχηγοί Δασκαλάκης, Παναγιώτου καί οί αδελφοί Βασ. καί Στέφ. Χάλης επιτίθενται παρά τά Αλιακά εναντίον τής εμπροσθοφυλακής τού Σερήφ πασσά καί προξενούν είς αυτήν μεγάλην πανωλεθρίαν. Κατά τήν μάχην αυτήν εφονεύθησαν υπέρ τούς 200 Τούρκοι, εκυριεύθησαν τρείς σημαίαι καί περί τά 100 ζώα, κατάφορτα μέ όπλα καί πολεμεφόδια, περιήλθαν είς χείρας τών νικητών.
Οι Έλληνες τρέπουν σε φυγή τους Τούρκους στα παράλια των Καλαμών.
Οι Έλληνες τρέπουν σε φυγή τους Τούρκους στα παράλια των Καλαμών.
Πέμπτη 26 Αυγούστου 2010
ΤΡΟΥΛΙΑ
ΦΑΝΟΥΡΟΠΙΤΑ
ΑΓΙΕ ΦΑΝΟΥΡΙΕ ΦΑΝΕΡΩΣΕ ΤΟ ΜΟΥ ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ Η ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΟΣΜΕΝΩ ( ΤΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ ΩΖΑ Η ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΧΑΜΕΝΟ) ΚΑΙ ΕΓΩ ΘΑ ΣΟΥ ΣΙΑΞΩ ΜΙΑ ΚΟΥΛΟΥΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΜΑΝΑ ΣΟΥ. ( Η ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΑΜΑΡΤΩΛΗ)
ΥΛΙΚΑ
- 1 κούπα λάδι
- 1 κούπα χυμό πορτοκάλι
- 1 κούπα ζάχαρη (και λίγη ακόμη αν είστε γλυκατζήδες)
- 1 κούπα νερό χλιαρό, μέσα στο οποίο βράσαμε
- 2 ξυλάκια κανέλα μήκους 5 εκ.
- 1 σφηνάκι κονιάκ
- 1 κουταλάκι γαρύφαλλο σκόνη
- 3 φακελάκια ξηρή μαγιά
- 1 κούπα καρύδια ή αμύγδαλα κοπανισμένα
- 1 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις (αφαίρεσα 1 κούπα)
- σουσάμι για πασπάλισμα
Βάζουμε τα οκτώ πρώτα υλικά για σε μια λεκάνη και τα ανακατεύουμε με το χέρι να διαλυθεί η ζάχαρη.Προσθέτουμε τα καρύδια, και ανακατεύουμε τη μαγιά στο αλεύρι.
Ρίχνουμε το αλεύρι ανακατεύοντας με το χέρι ως ότου επιτύχουμε μια ζύμη που να κολλά στα χέρια, αραιότερη από του τσουρεκιού αλλά αρκετά πυκνότερη από του κέικ.
Αφήνουμε να ξεκουραστεί 1 ώρα και ξαναζυμώνουμε.Βάζουμε την ζύμη μας σε ταψάκι 28-30 νούμερο, λαδωμένο και αλευρωμένο (ή καλυμένο με χαρτί ψησίματος) , στρώνουμε την επιφάνειά της με βρεγμένα χέρια και την πασπαλίζουμε με μπόλικο σουσάμι.
Την σκεπάζουμε και την αφήνουμε σε ζεστό μέρος να φουσκώσει.
Την ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 50 περίπου λεπτά.Πάνω στη μισή ώρα, την σκεπάζουμε με χαρτί κουζίνας για να μη καεί η επιφάνειά της
ΠΗΓΗ.http://cretangastronomy.blogspot.com/
Τετάρτη 25 Αυγούστου 2010
ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΣΚΑΦΕΣ
Η ΣΚΑΦΗ ΤΟΥ ΖΥΜΩΤΟΥ ΨΩΜΙΟΥ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΞΥΛΙΝΗ ΣΚΑΦΗ ΠΛΥΣΙΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΡΟΥΧΩΝ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΛΥΣΤΡΑ
Δευτέρα 23 Αυγούστου 2010
ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΟΥΜΗΣ
ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΟΥΜΗΣ
ΟΠΛΑΡΧΗΓΟΣ ΕΚ ΧΑΡΒΑΤΑΣ ΚΙΣΣΑΜΟΥ.ΑΝΗΚΕ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΦΗΜΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ ΚΟΥΜΗ ΑΡΧΗΓΟΥ ΣΕΛΙΝΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821.
ΣΩΜΑΤΑΡΧΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1878 ΚΑΙ ΟΠΛΑΡΧΗΓΟΣ ΜΕ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΣΗΜΑΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟ 1887 ΕΔΕΙΞΕ ΠΑΝΤΟΤΕ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΓΕΝΑΙΟΤΗΤΑ ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΟΥ.ΑΠΕΘΑΝΕ ΣΤΗΝ ΧΑΡΒΑΤΑ ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ 70 ΕΤΩΝ.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΚΟΥΜΗΔΩΝ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ
Κυριακή 22 Αυγούστου 2010
Σάββατο 21 Αυγούστου 2010
ΧΑΝΙΩΤΙΚΟΣ ΣΕΡΤΟΣ
1.ΛΟΥΣΑΚΙΑΝΟΙ ΒΡΑΚΟΦΟΡΟΙ ΣΕ ΣΕΡΤΟ.(ΦΩΤΟ ΑΝΥΦΑΝΤΗ)ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΣ ΒΙΟΛΑΤΟΡΑΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΡΟΜΕΡΟΣ ΧΟΡΕΥΤΗΣ.(ΜΑΡΤΣΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ)
ΤΟ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΟ ΑΥΤΟ ΜΟΥΦΕΡΕ ΘΥΜΙΣΕΣ ΠΑΛΛΑΙΙΚΕΣ. ΒΡΑΚΟΦΟΡΟΥΣ ΣΤΟΝ ΧΟΡΟ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)